Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Ο Μύθος των Ισοδυνάμων

Είτε έτσι είτε αλλιώς θα πληρώσεις... Στην προσπάθεια να συντηρηθεί η προπαγάνδα και η αφελής πίστη των πληβείων ότι αυτή η κυβέρνηση έχει δυνατότητες επίλυσης του ελληνικού προβλήματος, όπου κι αν ακούσεις ειδήσεις θα πέσεις πάνω στα "μαγικά" ισοδύναμα μέτρα, αυτά που θα σε σώσουν από την εξαθλίωση. Σου λένε αγαπητέ συνέλληνα να μην ανησυχείς καθώς δεν θα κοπούν συντάξεις, μισθοί κλπ, αλλά θα βρεθούν ισοδύναμα μέτρα που και το (πρωτογενές) έλλειμμα θα κλείσουν αλλά και δεν θα σε θίξουν. Είναι σύνηθες για τους άσχετους, τους ψεύτες και αυτούς που τελούν σε σύγχυση ή πανικό να λένε ψέματα. Είτε ηθελημένα είτε αθέλητα. Τι από όλα αυτά συμβαίνει με τους πολιτικούς και τους λοιπούς σωτήρες θα το αποφασίσεις εσύ αγαπητέ συνέλληνα. Αυτό που είναι σημαντικό να καταλάβεις, αν δεν το έχεις ήδη μυριστεί, είναι πως με τα ισοδύναμα μέτρα τα χρήματά σου δεν τα γλυτώνεις. Τα μέτρα τα πληρώνεις. Εσύ. Το μόνο που αλλάζει είναι ο τρόπος. Βλέπεις, ακόμα και αν δεν είναι να πληρώσεις άμεσα ένα σεντ, αυτά τα χρήματα θα φύγουν από την πραγματική οικονομία, άρα θα έχεις λιγότερους πελάτες, η εταιρεία στην οποία δουλεύεις (το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;) θα σε πληρώνει ακόμα πιο αραιά ή θα σε απολύσει και βέβαια οι τράπεζες θα χάσουν ακόμα περισσότερες καταθέσεις από αυτούς που τρώνε από τα έτοιμα ή από αυτούς που αποεπενδύουν και πάνε σε άλλη παραλία (χώρα δηλαδή). Αυτούς τους τελευταίους μην σκεφτείς καν να τους κατηγορήσεις. Καλά κάνουν. Βλέπεις το 1776 ξεκίνησε η αμερικανική επανάσταση για αυτούς ακριβώς τους λόγους. Εξ' αιτίας: της φορομπηχτικής πολιτικής των άγγλων, κάτι που ζούμε και σήμερα. της πλήρως δεσμευμένης οικονομικής και νομισματικής πολιτικής, κάτι που ζούμε και σήμερα. της συστηματικής στέρησης των ελευθεριών ατομικών και συλλογικών, κάτι που ζούμε και σήμερα. της πολιτικής υποδούλωσης σε έναν μακρινό μονάρχη, κάτι που ζούμε και σήμερα. Επειδή λοιπόν εσύ και εγώ αγαπητέ συνέλληνα δεν αντιδρούμε σοβαρά, κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για να προστατέψουν τους εαυτούς και τις οικογένειές τους. Πάνε σε άλλη παραλία να παίξουν. Και σαν τους επιχειρηματίες δρουν τόσοι και τόσοι εργαζόμενοι, φοιτητές και επιστήμονες. Γι' αυτό σου λέω μην τους κατηγορείς. Δεν είναι αυτοί οι εχθροί σου. Το γεγονός πως αυτά τα χρήματα που μαζεύονται θα κατευθυνθούν στην παρασιτική οικονομία σημαίνει ότι ακόμα λιγότερο ρευστό θα υπάρχει στην αγορά. Καθώς δε οι πρώτες ύλες και αρκετά από τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε είναι εισαγόμενα οι τιμές τους δεν θα πέσουν αλλά θα ανέβουν (για άλλους λόγους, αυτό θα το δούμε παρακάτω). Με τις τιμές να ανεβαίνουν και το χρήμα να βαίνει όλο και μειούμενο θα ζήσεις ακόμα χειρότερα, αγαπητέ συνέλληνα, την οικονομική ασφυξία και αν δεν αυτοκτονήσεις και δεν καταλήξεις στο τρελάδικο τότε μάλλον θα καταλήξεις στον δρόμο. Επειδή οι νεο-φιλελεύθεροι ήδη θα έχουν ξεσηκώσει την γειτονιά ας ξεκαθαρίσουμε κάτι μια και καλή. Τα δανεικά πάνε στην παρασιτική οικονομία των χρηματοπιστωτικών οίκων ανοχής ακόμα κι αν φαινομενικά εμείς τα πληρώνουμε στους δανειστές μας. Οι δανειστές μας βλέπετε τα έχουν δανειστεί και οι ίδιοι, άρα πρέπει να τα δώσουν πίσω, ενώ ταυτόχρονα πληρώνουν πολλά, πάρα πολλά, για να επανακεφαλαιοποιήσουν αυτούς τους οίκους ζόμπι, οι απώλειες των οποίων προέρχονται από δύο παράγοντες: τις επενδύσεις σε φούσκες και τα παράγωγα, τα οποία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Δηλαδή του παρασιτισμού. Γι' αυτό σκούζουν οι νεο-φιλελεύθεροι όταν αναφέρουμε αυτά τα θέματα. Για το γεγονός πως η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα έδωσε δάνεια 1.75 τρις ευρώ στις τράπεζες δεν ακούω να φωνάζουν οι οπαδοί της "ελευθερίας". Γιατί αν ήταν πραγματικά υπερ της ελευθερίας και της ισότητας δεν θα έπρεπε να εξανίστανται για αυτή την καταφανή παραβίαση της ισονομίας; Αλλά δεν το κάνουν γιατί αυτός είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να αρμέγουν τους πάντες και να αποφεύγουν την προσωπική ευθύνη όταν τελικά έρθει ο λογαριασμός. Και όσο υπάρχει fractional reserve banking ο λογαριασμός θα έρχεται. Και όσο κι αν αναβάλουν το μοιραίο κόβοντας χρήμα αβέρτα, έρχεται μια στιγμή που ο λογαριασμός έρχεται ξανά και είναι υπέρ πολλαπλάσιος, παρ' όλο που η παράταση ήταν μερικών μηνών ή χρόνων. Αυτό ακριβώς μας συνέβη και μας συμβαίνει και αυτή την στιγμή. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι όντας είτε αριστερίζοντες είτε (νέο και πάλαιο) κεϋνσιανοι είτε της σχολής του Σικάγο, λένε κόψτε χρήμα να σωθείτε. Όμως αγαπητέ συνέλληνα ακριβώς αυτό συμβαίνει από το 2007 παγκοσμίως και όχι μόνο δεν σωθήκαμε αλλά πάμε και χειρότερα. Η ευρώπη θα είχε καταρρεύσει προ πολλού αν η FED (η αμερικάνικη κεντρική τράπεζα) δεν έκοβε χρήμα για να στηρίξει τις κεντρικές και εμπορικές τράπεζες της ευρώπης. Όμως η ευρώπη θα έπρεπε να είχε καταρρεύσει. Αυτό το σύστημα ήταν γνωστό ότι δεν θα δούλευε. Αν έχεις όρεξη ψάξε τι έλεγαν οι Άγγλοι τότε και πώς δικαιολογούσαν την μη είσοδό τους στο ευρώ. Ή διάβασε αυτό. Τώρα που την έβαλαν στην εντατική και την κρατούν ζωντανή τα (εκτυπωτικά) μηχανήματα η φούσκα του χρέους όλο και μεγαλώνει. Θα έρθει σύντομα η στιγμή που θα σκάσει και τότε το πρόβλημα θα ισοπεδώσει τις οικονομίες όλου του πλανήτη. Βλέπεις τα μηχανήματα μπορούν να σε ζήσουν μέχρι ένα σημείο και μετά πεθαίνεις. Βλέπεις τα επιτόκια μπορούν να κατέβουν μέχρι ένα σημείο, μετά γίνεσαι Ζιμπάμπουε. Για να καταλάβεις δες αυτό :
Πού ξέρουμε ότι η FED στηρίζει την ευρώπη; Από δύο πηγές. Από τα λίγα στοιχεία που κατάφεραν δημοσιογράφοι να αποσπάσουν από την ίδια μέσω δικαστικών αγώνων και από τον τιμάριθμο. Τα πρώτα είναι απλά. Πάνω από ένα τρις δολάρια δάνεισε η FED με μηδενικό πραγματικό επιτόκιο στην ευρώπη. Το δεύτερο επίσης είναι απλό. Ο πληθωρισμός παγκοσμίως θερίζει. Στην Ελλάδα μας έχουμε πληθωρισμό 1.5% (αν και πολύ θα ήθελα να δω τα στοιχεία και τον τρόπο υπολογισμού) και ταυτόχρονα έχουμε ύφεση 7%. Στις ΗΠΑ βρήκαν μια εξαιρετική λύση. Επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλαξαν τον τρόπο που μετράνε το μέγεθος αυτό. Έτσι με τον τρόπο που χρησιμοποιούνταν 1992 ο τιμάριθμος είναι αυτή τη στιγμή στο 7% περίπου (και όχι κάτω από 2 όπως λένε) ενώ αν χρησιμοποιήσουμε τον τρόπο που ίσχυε το 1982, αυτή τη στιγμή είναι πάνω από 10%. Και επειδή οι αγορές και οι τιμές δεν κοιτάνε τα μαγειρέματα των κυβερνήσεων ανεβαίνουν τα κόστη ασταμάτητα. Το πετρέλαιο, το βαμβάκι, τα σιτηρά, η σόγια, τα μεταλλεύματα και ότι άλλη πρώτη ύλη μπορείς να φανταστείς. Για αυτό τον λόγο οι τιμές δεν πρόκειται να πέσουν ότι και να σου λένε αγαπητέ συνέλληνα. Η Κίνα έχει πληθωρισμό πάνω από 6.5% (στα τρόφιμα έχει 10%). Γιατί άραγε; Γιατί έχει ανάπτυξη; Όχι βέβαια. Η ανάπτυξη δικαιολογεί ένα πολύ μικρότερο ποσοστό πληθωρισμού κάτω από 1 με 2% καθώς η Κίνα σχεδόν όλα τα πλεονάσματά της τα κάνει αποθέματα, δεν τα κυκλοφορεί στην εσωτερική αγορά. Αλλά γιατί τότε αυτός ο πληθωρισμός; Πολύ απλά γιατί έχει ελεγχόμενη ισοτιμία με το δολάριο. Για να διατηρήσει την ισοτιμία αυτή αναγκάζεται και αγοράζει τεράστιες ποσότητες δολαρίων τυπώνοντας δικό της χρήμα. Αυτός είναι ο λόγος που ευθύνεται κυρίως για τον πληθωρισμό της και εντελώς για το ότι έχει 1.5 τρις δολάρια σε αποθεματικά. Από την άλλη τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών έχουν πέσει στα πατώματα. Αυτό σημαίνει τεράστια ποσότητα credit που δημιουργείται κάθε μέρα σε όλες τις ηπείρους και παρ' όλα αυτά δεν βλέπουμε φώς στον ορίζοντα. Γιατί τα επιτόκια έπρεπε να πηγαίνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Προς τα ουράνια. Τα χρέη έπρεπε να ρευστοποιούνται σε τιμές 0 - 10 %, όσο δηλαδή πράγματι αξίζουν και οι παραγωγάδες και όσοι άλλοι πουλούν και αγοράζουν αέρα γεμιστό με μόχλευση να μείνουν στον δρόμο ταπί και ψύχραιμοι. Βλέπεις αγαπητέ συνέλληνα τα πράγματα είναι απλά παρ' όλο που επιμελώς δεν τα συζητά κανείς στην πραγματική τους διάσταση. Ή αυτοί θα χάσουν ή εσύ. Πολύ περισσότερο που και το χρήμα όπως έχει γίνει πιά ένα παράγωγο είναι κι αυτό ... Όλα αυτά τα γράφω αγαπητέ συνέλληνα για να γίνει σαφές πως δεν φταις κυρίως εσύ. Εσύ και εγώ ήμασταν και είμαστε τα κορόιδα που φάγαμε το τυρί και μας έπιαασε πρώτους η φάκα. Το πρόβλημα είναι καθαρά παγκόσμιο και συστημικό. Με όσα μέτρα, κανονικά ή ισοδύναμα, κι αν φορτωθείς έχουμε ήδη χρεοκοπήσει. Έχουμε ένα αδηφάγο παράσιτο που ρουφάει το αίμα του πλανήτη, στο όνομα υποτίθεται της ελευθερίας. Με κλασσικά μέτρα θα σου τα πάρουν πριν τα πάρεις περικόπτοντας. Με φορολογικά, θα σου τα πάρουν μόλις τα πάρεις. Με ισοδύναμα θα σου τα πάρουν στερώντας σου την δυνατότητα να τα πάρεις. Και κόβοντας χρήμα θα σου τα πάρουν ανεβάζοντας τις τιμές στα ύψη, δηλαδή εξανεμίζοντας την αγοραστική σου δύναμη. Και ότι μαζέψουν απ' όλο τον κόσμο θα πάει στις τράπεζες για να κλείσουν οι τρύπες από τα τοξικά παράγωγα που οι ίδιες κατασκεύασαν. Αν δεν το έχεις καταλάβει, σου συμβαίνουν ήδη όλα αυτά ταυτόχρονα, φταις δεν φταις (που δεν φταις). Αυτό είναι άλλο ένα θαύμα αυτής της έρημης χώρας. Και δεν φταις και πληρώνεις με τα χρήματα, την αξιοπρέπεια και την ίδια την ζωή σου. Γιατί μια ζωή ανελευθερίας και μιζέριας αγαπητέ συνέλληνα δεν είναι ζωή. Μήπως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε τον Ρήγα ; ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ. Τώρα πια εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Υπάρχουν δύκολες λύσεις όμως. - Αλλαγή συντάγματος από συντακτική εθνοσυνέλευση - Εθνικό νόμισμα με ισχυρό προστατευτισμό και τον ανάλογο πληθωρισμό μέχρι να αποκτήσουμε παραγωγική βάση και παραγωγή. - Μη συμμετοχή στο FOREX μέχρι να σταθεροποιηθεί και να αρχίσει να ανατιμάται το νόμισμά μας. - Πλήρης αλλαγή του πολιτειακού και πολιτικού συστήματος. - Σοβαρή παιδεία. - Αναστροφή της υπογεννητικότητας. και άλλα πολλά. Αλλά αυτά είναι δύσκολα πράγματα. Πολύ δύσκολα, γιατι απαιτούν εσύ και εγώ να ξεκολήσουμε από τα δόγματά μας... Όπως πάντα σε ευχαριστώ που με διάβασες. http://capitalistinwonderland.blogspot.gr/2012/07/blog-post_18.html

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

OYTE ΠΟΥ ΦΑΝΤΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗ ΦΡΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΣΟΥΝ...

Παίζουν με την λογική μας, παίζουν με την υπομονή μας και σαν ανάλγητοι ξεδιάντροποι συνένοχοι δολοφόνων, παίζουν και με την ζωή μας… Και παίζουν για το κέρδος των αφεντάδων τους..., πρεζόνια της εξουσίας που ζούνε με την υπόσχεση πως θα πάρουν την δόση που ποθούν... Σαπρόμυαλοι κι ανίκανοι που βολεύονται πετώντας μία πατρίδα κι έναν λαό στις δεξαμενές της κρεατομηχανής της Νέας Τάξης... «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα…», αλλά και αδίστακτοι συνεργοί εκείνων που μας θέλουν πειραματόζωα στην κλούβα, δεν μπορούν να διανοηθούν πως η βία που ασκούν μόνο με μεγαλύτερη βία θα αντιμετωπισθεί στο τέλος. Άλλους από εμάς τους έχουν ναρκώσει, άλλους τους ξεγελάνε χαρίζοντάς τους αστραφτερά μπιχλιμπίδια, άλλους πάλι τους έχουν «πείσει» μέσα από τους συνεχείς εκβιασμούς και τις απειλές τους. Μα κάποιοι τους ξέφυγαν κι είναι αυτό το σπουδαίο εκείνο γεγονός, που θα οδηγήσει τους υπανθρώπους θρασείς υπαλλήλους και τα απάνθρωπα αφεντικά τους στο τέλος εκείνο που τους αξίζει. Ορμούν τα σκυλιά να πάρουν το βιός μας. Ορμούν οι μισεροί να αρπάξουν τα όνειρά μας. Ορμούν οι άθλιοι να ξεπουλήσουν την πατρίδα μας. Ορμούν οι τιποτένιοι να ξεπουλήσουν τα παιδιά μας. Ελάτε κόσμε! Όλα μία δραχμή. Μπιρ παρά, για να μην ξεχνάμε και την Ελληνοτουρκική φιλία… Ξεπουλάμε και δίνουμε δώρα ανθρώπινες ψυχές, κορμιά ζωντανών – νεκρών στην μακάβρια δούλεψή σας… Ελάτε ισχυροί! Αρπάξτε τα όλα και σώστε τους ανέντιμους εφιάλτες που σας (εξ)υπηρετούν. Δώρα σας δίνουν, όλα εκείνα που δεν τους ανήκουν. Τσιμέντα, σίδερα, χώμα κι ανθρώπινα κορμιά… χάρισμά σας, αρκεί να σώσετε εκείνους που κάθονται δίπλα σας σαν τα υπάκουα αγριόσκυλά σας. Σειρές ανθρώπων στέκουν για ένα πιάτο φαγητό. Σειρές ανθρώπων στέκουν τρέμοντας μην τους κόψουν το ρεύμα. Σειρές ψυχών περιμένουν να τις ποδοπατήσει η επόμενη μαριονέτα που παίζει τον ρόλο του ανάλγητου κυβερνήτη. Σειρές παιδιών που περιμένουν μπροστά στον σύγχρονο Καιάδα, να παραδώσουν την ζωή τους στα χέρια εκείνων που περιμένουν ανυπόμονοι να τα συνθλίψουν για να κερδίσουν ακόμη περισσότερα. Σειρές γερόντων που αποκαμωμένοι ελπίζουν πως θα βρούνε το φάρμακό τους για να ζήσουν. Σειρές σχηματίζουν οι άνθρωποι πειραματόζωα, αναμένοντας το νεύμα του δυνάστη, στη σύγχρονη φρικιαστική αρένα του τρόμου. Τους τα πήραν όλα και θέλουν περισσότερα. Στοχεύουν ίσια μέσ’ την καρδιά και την ψυχή τους. Στοχεύουν να αρπάξουν ή να δολοφονήσουν θύμισες προγονικές και αξίες που μήτε τα χρυσάφια όλου του κόσμου μπορούν να εξαγοράσουν. Τουλάχιστον, όχι απ’ όλους, αφού οι πρόθυμοι έκαναν το βήμα μπροστά και εθελοντικά ανέλαβαν τον ρόλο του δήμιου, χωρίς κουκούλα, που θα θανατώσει παραδειγματικά -κατά τις προσταγές του αφέντη του- όλους εκείνους που τολμούν ακόμη να σκέφτονται, όλους εκείνους που λαχταρούν την λευτεριά τους, όλους εκείνους που δεν έσκυψαν ακόμη το κεφάλι να προσκυνήσουν το θεριό που τους απειλεί. Αλαζόνες οι δήμιοι, ζωντανοί καθρέφτες των αφεντάδων τους, τροχίζουν το σπαθί, ελέγχουν την θηλιά και ανέκφραστοι μετρούν τα κορμιά που πέφτουν άψυχα μπροστά στα πόδια τους. Και δεν λογαριάζουν οι μισεροί πως ετούτη την οργή που γεννούν δεν είναι σε θέση να την αντιμετωπίσουν. Δεν είναι σε θέση να σταθούν ούτε μπροστά στην σκιά εκείνου που πρώτος θα σηκωθεί και θα τους πει: «Τέρμα. Ως εδώ. Εσείς ότι ήταν να κάνετε το κάνατε. Τελειώσατε. Τώρα αρχίζω εγώ». Δεν σκέφτονται οι μαριονέτες, πως το αφεντικό τους θα τους πετάξει στην φωτιά για να σωθεί το ίδιο. Πάντα έτσι γίνεται. Και τώρα έτσι θα γίνει, σαν θα αρχίσει η φωτιά να δυναμώνει και να βγαίνει από τις καρδιές όλων μας. Ψίχουλα θα μας πετάξουν για να μας ηρεμήσουν οι αφεντάδες. Ταξίματα πολλά θα μας κάνουν για να αναβάλουν το τέλος που τους προσμένει. Και μια θα έχει ζέστη, και μια θα έχει κρύο, για να μπορέσουν να κάνουν καλά έναν λαό που τον χασισοπότισαν και του έδωσαν τα μύρια όσα κακά για να τον ναρκώσουν. Για να μην τους αντισταθεί. Ψέμα στο ψέμα θα σπείρουν, αφού άλλο στη ζωή τους δεν ξέρουν να κάνουν. Στο ψέμα γεννήθηκαν, από το ψέμα ζούνε και σε αυτό μπροστά θα βρεθούν για να τους δικάσει. Αυτοί στο ναρκωτικό της εξουσίας, κανονικά πρεζόνια, αντάλλαξαν τις ζωές μας για να παραμείνουν στον άθλιο μικρόκοσμό τους, κι εμείς απέναντι, στην ουρά περιμένουμε τον δήμιό μας… Και υπάρχει τόση ηρεμία μέσα σε αυτόν τον πόνο. Και υπάρχει τόση οργή σε αυτή την ακινησία… Όμως, η βία γεννά την βία και ετούτη η γέννα έχει πολύ πόνο, πολλές κραυγές και πολύ θανατικό. Μεγαλύτερο από αυτό που σήμερα ανέκφραστα ο δήμιος μοιράζει… Αυτοί που στην σειρά καρτερικά περιμένουν, ξέρουν πως υπήρχαν πριν από ετούτους που σήμερα θέλουν να τους χαλάσουν τις ζωές, να τους πάρουν το αίμα, να τους κάνουν κομμάτια που θα μοσχοπουλήσουν στις αγορές της ελπίδας, να τους αρπάξουν τα χώματα τα ιερά και να χτίσουν με αόρατα σίδερα φυλακές για αδούλωτα πνεύματα. Ελπίζουν έτσι οι ανθρωπόμορφοι δαίμονες πως θα γίνουν δυνατότεροι μέσα από τον θάνατο ενός λαού. Ελπίζουν πως η ιστορία καταγράφει στατιστικά στοιχεία. Ελπίζουν πως το αιματοβαμμένο παντεσπάνι τους δεν είναι ορατό από τον Θεό… Ελπίζουν, όμως μέσα τους το ξέρουν οι απάνθρωποι προσωρινοί αφεντάδες, πως ο χρόνος τους είναι λίγος, απέναντι σε έναν λαό που πιότερο βάζει την πατρίδα του πάνω κι απ’ τη μάνα του την ίδια. Και ετούτη την πατρίδα θέλουν να αρπάξουν οι δόλιοι με τα δουλικά τους. Μα, δεν θα τα καταφέρουν… Γιατί η υπομονή τελειώνει και ο φόβος άρχισε να γίνεται συνήθεια… Πιστέψτε το εσείς οι φθονεροί γλοιώδεις προσωρινοί δυνάστες… Αυτό που έρχεται δεν είναι επανάσταση. Είναι αποκατάσταση, είναι η μοίρα που κανείς δεν απέφυγε, είναι η αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί, είναι το δίκιο που εσείς θελήσατε να εξαφανίσετε. Κρυφτείτε, φύγετε ή μετανιώστε. Όταν η Νέμεσις ξεκινήσει τον βηματισμό της, θα είναι αργά για όλους… Ιδίως για εσάς που ξεδιάντροπα την προκαλέσατε… kostasxan.blogspot.com

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

ΑΠΙΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

Οδεύουν προς ψήφιση οι κυβερνητικές επιλογές της νέας Βουλής. Με μοναδικό άξονα κατεύθυνσης και αποκλειστικό κριτήριο την απόλυτη υποταγή στα τροϊκανά μνημόνια. Και με αρχι-εκτελεστή, τον τελευταίο, πιο αδίστακτο και πιο πορωμένο σημιτικό, τον Στουρνάρα. Έτσι: Μια κυβέρνηση του 30% της ΝΔ με αυθαίρετα προστιθέμενες επιπλέον 50 βουλευτικές έδρες. Που ήταν 18% και έγινε 30% ύστερα από τις τρομοκρατικές επεμβάσεις των τροϊκανών και των Γερμανών αλλά και χάρη στις ” αστοχίες ” του ΣΥΡΙΖΑ για φορολόγηση των καταθέσεων και πρόσκληση των οικογενειών των αλλοδαπών. Με συμμετοχή του κατάλοιπου ΠΑΣΟΚ 12%. Και την εξαγνιστική συμβολή του μειλίχιου Κουβέλη που συμπράττει μνημονιακά εξαπατώντας τους ψηφοφόρους του. Καταλήγει στην πλήρη ανατροπή της λαϊκής ετυμηγορίας που καταδικαστικά και απόλυτα πλειοψηφικά απέρριψε 2 φορές, τα μνημόνια και τον δικομματισμό. Στο μεταξύ, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΕΚΑΒ, μόνο τον Ιούνιο καταγράφηκαν 350 απόπειρες αυτοκτονίας. Πού το πάνε λοιπόν οι συγκυβερνητικοί; Δεν είναι προφανές πως τον χειμώνα ή και νωρίτερα θα εκδηλωθεί εξέγερση και επακόλουθο χάος; Πώς βάζουν την προσωπική τους αξία οι Σαμαράς και Βενιζέλος ( πρωτίστως όμως ο Σαμαράς ) πάνω από τις ζωές των απελπισμένων συμπατριωτών τους; Και δεν εγκαταλείπουν τις ηγετικές κομματικές θέσεις τους ώστε να απαλλάξουν από τα δεσμά των υπογραφών τους ολόκληρη την Ελλάδα; Και να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τις ευνοϊκές συγκυρίες στην Ευρωζώνη, για την αναδιαπραγμάτευση των χρεών και των δανειακών συμβάσεων; Την ώρα που ξεκινούν διώξεις στις τοκογλυφικές συμμορίες των τραπεζιτών (BARCLAYS,RBS, CITI, NOMURA, DEUTSCHE BANK κ.ά. ) για πρακτικές χειραγωγήσεων στις αγορές, η συγκυβέρνησή μας δουλικά χαρίζει δις στους ημεδαπούς τραπεζίτες, αρπάζοντάς τα από τους πολίτες. Δυστυχώς, το διήμερο της συζήτησης στην Βουλή, κουβέντα δεν ακούστηκε για διέξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Πέρα από το ξεπούλημα των δημοσίων ακινήτων και επιχειρήσεων-και τις φυσικές καταγγελίες και αντεγκλήσεις επ’ αυτών-πρόταση και πρόγραμμα για την ανάπτυξη, χωρίς δανεικά, χωρίς παρασιτισμό, με τις δικές μας δυνάμεις και ιδιαιτερότητες, δεν παρουσιάστηκε, δεν εκτέθηκε. Και προπάντων, δεν προτάχθηκε η άμεση ανακήρυξη της ελληνικής Α.Ο.Ζ. που δίνει προοπτική και αναβαθμίζει την αξία και την αξιολόγηση της πατρίδας μας. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ αλλά και ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ προτάσσουν τα κομματικά τους συμφέροντα, τις ιδιοτελείς και ψηφοθηρικές υστεροβουλίες αντί να προστρέξουν στην σωτηρία της κοινωνίας μας. Αναγκαστικά, πρέπει να έχουν και όλοι αυτοί την τύχη του Καρατζαφέρη, για να σωθεί ο τόπος. Ν.Κ.