Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Η περίπτωση Rafael Correa (το χρέος είναι ανήθικο)


Μια περίπτωση πολιτικού ηγέτη που χρήζει ιδιαίτερης μνείας, είναι αυτή του προέδρου του Ecuador (Ισημερινού),  Rafael Correa, που ανέλαβε την εξουσία το 2007, κάτω από  ιδιαίτερα δύσκολες για τη χώρα του συνθήκες.
Ο 48χρονος  Correa, τονίζοντας το γεγονός ότι κάθε άλλο παρά παραδοσιακός πολιτικός είναι, προσπάθησε πάνω απ όλα να ανασκευάσει το όλο πολιτικό σύστημα της χώρας του, και να τονώσει τις δημόσιες δαπάνες. Μεταξύ άλλων, ακύρωσε τα χρέη της χώρας του προς τους ξένους επενδυτές, και συγκρούσθηκε με τη Ουάσιγκτον. Εκτός των άλλων, έχει αποκαλέσει τον Αμερικανό πρόεδρο George Bush «ηλίθιο», και έχει κατηγορήσει τα ΜΜΕ της χώρας του ότι συμπεριφέρονται σαν «άγρια θηρία». Ενώ στη διάρκεια αναταραχών στη πρωτεύουσα Quito, στάθηκε μόνος του ενώπιον του πλήθους, ανοίγοντας το πουκάμισό του και φωνάζοντας: «Αν θέλετε να με σκοτώσετε, ορίστε. Εδώ είμαι. Σκοτώστε τον πρόεδρο σας  αν είσαστε δυσαρεστημένοι, αν είσαστε τόσο γενναίοι…».
Ο Correa, που έχει σπουδάσει στην Αμερική και έχει διατελέσει και υπουργός Οικονομικών, θεωρεί πως το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη της χώρας του είναι η εξάρτησή της στους ξένους δανειστές. Αναλαμβάνοντας τη προεδρία, χαρακτήρισε το χρέος του κράτους ως παράνομο, με την αιτιολογία ότι τα προηγούμενα καθεστώτα που δανείστηκαν τα ποσά αυτά ήταν διεφθαρμένα. Ορκίστηκε να πολεμήσει τους δανειστές στα διεθνή δικαστήρια, και να μειώσει τα χρέη.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Marc Chernick  του Georgetown University, «ο πρόεδρος ανέλαβε την εξουσία, πιστεύοντας πραγματικά πως η χώρα του εξουσιάζεται χρόνια από μια διεφθαρμένη πολιτική τάξη, την οποία δεσμεύτηκε να ανασκευάσει.

Η κυβέρνησή του στάθηκε όρθια απέναντι στο ΔΝΤ και τη Παγκόσμια Τράπεζα, κατηγορώντας τους για τις οικονομικές δυσκολίες του Ecuador. Προχώρησε μάλιστα στην άμεση διακοπή των πληρωμών των   δόσεων των «παράνομων» δανείων, προσπαθώντας παράλληλα να αυξήσει τα δημόσια έσοδα μέσω επαναδιαπραγμάτευσης των κρατικών συμβολαίων με τις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα του. Το Ecuador, που ανήκει στον Opec, εξαρτάται οικονομικά κυρίως από τις εξαγωγές πετρελαίου, και από τα πάμπολλα εμβάσματα των εκατοντάδων χιλιάδων υπηκόων του που εργάζονται στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Ισπανία).
Τον Ιούλιο του 2010, έφερε νόμο σύμφωνα με τον οποίο το σύνολο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που παράγεται, θα ανήκει στο κράτος, το οποίο και θα εισπράττει το 25% του ακαθάριστου εισοδήματος από τις πωλήσεις. Λίγο πριν, είχε απειλήσει πως αν δεν συμφωνήσουν οι ξένες εταιρίες, θα προχωρήσει στη κρατικοποίησή τους.
Το 2007, ο Correa προχώρησε σε επαναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους της χώρας του ύψους $10.2 δισ. (25% του ΑΕΠ), ακολουθώντας το παράδειγμα του Αργεντινού  Nestor Kirchner. Αρνήθηκε μάλιστα την επιτήρηση από πλευράς ΔΝΤ. Όπως δήλωσε τότε ο υπουργός Οικονομικών Ricardo Patiño: «Αρνούμαστε αυτό που δέχτηκαν άλλες κυβερνήσεις, να μας υπαγορεύει δηλαδή το ΔΝΤ την οικονομική μας πολιτική. Το θεωρούμε απαράδεκτο». Μάλιστα, τον Απρίλιο του 2007, ο Correa διέταξε την απέλαση του εκπροσώπου της Παγκόσμιας Τράπεζας από τον Ισημερινό!
Τον Δεκέμβριο του 2008, ο Correa ανακοίνωσε πως δεν θα πληρωθεί η τρέχουσα δόση (τόκων) του δανείου, και κήρυξε τη χώρα σε πτώχευση. «Είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τις συνέπειες», είπε. Όπως δήλωσε, το χρέος είναι ανήθικο, και βασίστηκε σε διαφθορά και μίζες από πλευράς των προηγούμενων κυβερνήσεων. «Θα το παλέψουμε στα διεθνή δικαστήρια» τόνισε, χαρακτηρίζοντας  τους ξένους δανειστές της χώρας του «τέρατα, που θέλουν να την ισοπεδώσουν». Καθιέρωσε μάλιστα και ως σύνθημα τη φράση «ζωή πριν από το χρέος», με αποτέλεσμα να γίνει ίνδαλμα για τη πλειοψηφία του λαού του, εξαιτίας αυτής του της στάσης απέναντι στους ξένους κεφαλαιοκράτες.
Μια  άλλη σημαντική απόφαση που πήρε ο Correa, ήταν η άρνησή του να ανανεώσει τη συμφωνία παραμονής των αμερικανικών αεροπορικών βάσεων, που χρησιμοποιούνται για τη καταπολέμηση του διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών. Το 2009 απελάθηκαν δυο Αμερικανοί διπλωμάτες, με τη κατηγορία ότι αναμίχθηκαν στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα της χώρας. Πιο πρόσφατα, χαρακτήρισε ανεπιθύμητο πρόσωπο την πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών Heather Hodges, και της ζήτησε να αποχωρήσει από τη χώρα το συντομότερο δυνατόν. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται με την αποκάλυψη των διπλωματικών τηλεγραφημάτων του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ μέσω του Wikileaks, στα οποία η κα Hodges εμφανίζεται να συζητά για τη διαφθορά στις τάξεις της αστυνομίας της χώρας.
Έχοντας κάνει τόσα και τόσα, επόμενο είναι να έχει και πολλούς αντιπάλους, οι οποίοι τον κατηγορούν πως προσπαθεί να υπερκεράσει τους θεσμούς και να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Παράλληλα, τον κατηγορούν ως «τσιράκι» του Hugo Chavez, αν και ο ίδιος συνεχώς επιμένει για την ανεξαρτησία της σκέψης και της πολιτικής του.
Μεταξύ αυτών που τον πολεμούν είναι και τα ΜΜΕ της χώρας του, τα οποία έχει χαρακτηρίσει ως τον «μεγαλύτερο εχθρό του», και ως εμπόδιο στις μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζει.
Ο Correa, που διαθέτει διδακτορικό στα οικονομικά, αυτοχαρακτηρίζεται ως Χριστιανός αριστερός, και όχι μαρξιστής.

Strange Attractor




153 δισεκατομυρια αλυσιδες πηραμε χθες


Η εξελιξη ειναι η επιλεκτικη χρεοκωπια που υποστηκαμε, αυτο για τη ζωη του λαου δεν αφηνει καμια απολυτως θετικη υποσχεση και αναιρει τις υπεραισιοδοξες οικονομικες καθαρα προβλεψεις τις κυβερνησης. Απο την υποσχεση της πραγματικης ανακαμψης της οικονομιας φτασαμε στη απολυτη διασωληνωση της Ελλαδας απο τους Ευρωπαιους. Το αναμενομενο δηλαδη για οσους τασονταν κατα του μνημονιου. Ηταν επομενο οτι δεν θα αφεθει ουτε τωρα αλλα ουτε και μετα απο δεκα χρονια η Ελλαδα να κηρυξει χρεωκοπια γιατι αυτο σημαινει οτι το κρατος μας σταματαει να πληρωνει και θετει δικους του ορους επανω στις οικονομικες υποχρεωσεις του (τις αρνειται λογο ανωτερας βιας και τις διαπραγματευεται). Αυτο ειναι το παραδειγμα καθε χωρας που μπηκε στο ΔΝΤ και παρεμεινε χωρις η πραγματικη οικονομια της να ανακαμψει, βοηθειες, χαρες, διευκολυνσεις, αλλαγες στους κανονες που δημιουργουν προβλημα και ολα αυτα καθαρα για να συνεχιζει μια χωρα να δεχεται να πληρωνει τις οικονομικες υποχρεωσεις που θετουν αλλοι για αυτην και που ξερουν ακριβως τι μπορουν να παρουν απο αυτη. Τα λευτα που ερχοντε σαν πακετο βοηθειας σε εμας ειναι πλασματικο χρημα, ουσιαστικα ειναι η ανοχη που δειχνουν τα αλλα κρατη στην αδυναμια μας να αποπληρωσουμε το πραγματικο μας χρεος, με την προυποθεση οτι θα πληρωνουμε με συνεπεια το κομματι αυτο του χρεους που μπορουμε να πληρωνουμε και το χειροτερο ολων βαζοντας το σαν πρωτη προτεραιοτητα, πιο πανω απο τις ζωτικες αναγκες του κρατους αλλα και πιο πανω απο την αναγκαιοτητα ανασυνταξης του κρατους (που απαιτει συστολη στην καταβολη των χρωστουμενων) για να γινουν ολες οι απαραιτητες ενεργειες για την ανακαμψη της πραγματικης παραγωγικοτητας και οικονομιας. Ειναι διακινηση αριθμων και τιποτα παραπανω, στην ουσια αυτο που εχει σημασια ειναι να πεσει το βιοτικο επιπεδο της χωρας για να μπορεσουν να ξαναανοιχτουν δουλειες εδω περα που θα αποφερουν πραγματικα λευτα. Δεν υπαρχει βοηθεια για να απαλαγουμε απο τα χρεη μας και να γινουμε ανεξαρτητοι, υπαρχει "βοηθεια" για να χρωσταμε μια ζωη στην Ευρωπη και να υπακουμε. 153 δισεκατομυρια αλυσιδες πηραμε χθες, αυτα τα λευτα δεν ξεπληρωνοντε ποτε, απλα οταν φτανεις εκει λες δεν να σας πληρωσω και ξαναρχιζεις απο την αρχη φτωχος και οι αλλοι απλα χανουν τα λευτα τους, δεν τους χαριζεις και το κρατος σου μαζι με τα λευτα που ετσι κι αλλιως τα εχουν χαμενα. Ετσι σωζεται το ευρω, σωζοντε οι ισορροπιες για τις αλλες χωρες της Ευρωπης, η Ελλαδα μπαινει ενεχυρο για μελοντικη εκμεταλευση πορων και εργατικου δυναμικου και ο Ελληνικος λαος ζει κατω απο το καθεστως μιας οικονομικης κατοχης, παρ ολα αυτα συνεχιζουμε να ειμαστε φιλοι με τη δυση εφοσον δινουμε γη και υδωρ. Η αλλη λυση ειναι απλα προς το συμφερον μας γι αυτο και ειναι αντιπαθητικη απο ολους.


Μα δε θα μας το τραβηξουν, θα μας το βιδωσουν μια και καλη. Εγω αυτο εννοω. Ξερεις ποσο υποχρεωμενοι ειμαστε τωρα θεωρητικα και οικονομικα στην Ευρωπη; Οσο δε παει. Αυτες οι υποχρεωσεις ξεπληρωνοντε με απολυτη παραδοση της εθνικης κυριαρχιας. Αυτο ειναι σαν το νομο της προσφορας και της ζητησης, κανενα κρατος δε ξεχνα αυτους που το χρωστανε.
Και τι τους χρωσταμε; Μια διασωση απο μια χρεωκοπια δηθεν απολυτα καταστροφικη (ψεμα, θα ηταν καταστροφικη αλλα με ημερομηνια ληξης, για κανα χρονο) για να μας χαρισουν στην ουσια μια καθοδικη πορεια πολλων χρονων που θα προσεγγισει στο τελος την ιδια τη χρεωκοπια απο την οποια υποτιθεται οτι μας σωσανε. Με ξεπουλημενο καθε καομματι γης και με τον Ελληνα απολυτα συνηθισμενο στην ανεχεια, γιατι το ζητημα ειναι να κανεις ενα λαο να συνηθησει στην ανεχεια, τιποτα αλλο, αυτο μονο καθιστα βιωσιμη την εκμεταλευση.
Ουσιαστικα παντα κρεμομαστε απο το τι θεωρει ο μεσος πολιτης για αξιοπρεπη ζωη, ο πολεμος που μας γινεται, στο πυρηνα του εχει ακριβως αυτο τον τελικο στοχο, την εξαχρειωση. Ειναι πολεμος πολιτισμου και γινεται με λογια και με προπαγανδα.
Το ολο οικονομικο συστημα βασιζεται ση προπαγανδα, το αξιακο νομισμα στο εν λογο συστημα ειναι η προπαγανδα, ουτε καν ο χρυσος οπως ηταν αλλωτε που τουλαχιστον τον επιανες, ειχε υλη, τωρα πληρωνουμε ομολογα και τραπεζογραμματια που εχουν αξια μονο στα μυαλα του κοσμου και η οικονομια εχει περασει στη σφαιρα του νοητου.
Μιλαμε για την απολυτη τρελα.
Δεν ειναι τυχαιο που η Ελλαδα δεν εχει εργοστασια να παραξει προιοντα και καθομαστε και ασχολουμαστε με τον υπ.οικονομιας και το τι εννοουσε λεγοντας τον ορο επιλεκτικη χρεοκωπια, αναρωτησου τι απο τα δυο ειναι ζητημα που αφορα την πραγματικη οικονομια μας και τι ειναι μια μαλακια και μετα ρωτα τον εαυτο σου εαν τελικα δε μας δουλευουν. Οι ανθρωποι δουλευουν ψιλοβελονια την προπαγανδα και αποδομουν το φαινομενο της εκμεταλευσης σε επιμερους λογιστικα ζητηματα που τα επανασυνθετουν θεωρητικα σε ευηχα σχηματα για το συμφερον τους. Μιλαμε για την απολυτη μηχανοραφια.


ΒILLO