Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΥΣ

Ζούμε μια περίοδο ακραίας έντασης και αμφισβήτησης όλων των παραδοσιακών κομμάτων, βλέποντας τους εαυτούς μας ή τους συνανθρώπους μας να φτωχαίνουν, να πέφτουν σε αδιέξοδα, σε αβεβαιότητες, σε απελπισία, από μία μπόρα μέτρων, από τη δημιουργία ενός αβέβαιου και απειλητικού μελλοντικού αλλά και συνεχώς διαμορφούμενου καθεστώτος.

Το να κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα (είτε με μνημόνιο είτε χωρίς, τα δύσκολα είναι μπροστά), με τις συνθήκες με τις οποίες παγιδευτήκαμε στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και στη ζώνη του Ευρώ, μεγαλώνει αδιέξοδα και επαυξάνει τη δυστυχία που θα καλύψει την μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών μας και από την οποία λίγοι θα γλυτώσουμε, όπως και στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής.

Όλα τα κινήματα που υπάρχουν ή δημιουργούνται αποφεύγουν αυτό που είναι η βασική ανάγκη, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Ένα κίνημα αλληλεγγύης που θα εξασφάλιζε την επιβίωση, την ελπίδα, το ελάχιστο βιωτικό επίπεδο, τα όνειρα του νέου που θέλει να σπουδάσει κάτι, το σπίτι από τον πλειστηριασμό, τις οικογένειες από τον δανεισμό με συνθήκες αδιεξόδου, τη στοιχειώδη νομική προστασία σε όσους δεν διαθέτουν ούτε την ελάχιστη αμοιβή για δικηγόρο που θα τους βοηθούσε στις απολύσεις όταν ο εργοδότης πληρώνει στον απολυόμενο μόνο την πρώτη δόση και ο άνεργος δεν ξέρει τι να κάνει. Θα ήταν ένα κίνημα που θα πρόσφερε κάτι χειροπιαστό, θα πρόσφερε ένα χέρι βοήθειας, θα δημιουργούσε δεσμούς, θα δημιουργούσε πόλο έλξης για συγκέντρωση ψήφων μελλοντικού πολιτικού κόμματος αντί να ψηφίζεται η αποχή.

Τελικά ποιος στην ευχή δεν έχει πρόβλημα χρέους και ελλείμματος?


Κι όμως είναι αλήθεια! Ο Γραμματέας του Tresury των ΗΠΑ ζητά εδώ και καιρό να αυξηθεί το επιτρεπτό όριο δανεισμού της χώρας του. Οι ΗΠΑ έφθασαν το όριο αυτό ήδη από τις 16 Μαίου και τίθεται ζήτημα αυξήσεώς του έως τις 2 Αυγούστου, οπότε το Treasury προειδοποίησε ότι  δεν θα έχει αρκετά χρήματα για να ανταπεξέλθει στο σύνολο των υποχρεώσεων. Σημειώνουμε ότι τις ΗΠΑ, το Κονγκρέσο θέτει ένα ανώτατο όριο δανεισμού και πρέπει να εγκρίνει οποιαδήποτε αύξηση πέρα από το όριο αυτό. Σε περίπτωση που θα αρνηθεί, θα υπάρξει τεχνική στάση πληρωμών που θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να υποβαθμισθούν οι ΗΠΑ από τους οίκους αξιολόγησης (1).

Πλέον οι ίδιες οι ΗΠΑ φαίνεται ότι έχουν μόνιμο πρόβλημα ελλείμματος (το οποίο βρίσκεται κοντά στο 9% του ΑΕΠ) και πρόβλημα χρέους (το οποίο έχει ήδη ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ), τα οποία αμφότερα αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς, όπως φαίνεται ξεκάθαρα εδώ

εδώ


εδώ


κι εδώ


Μας έχουν βρίσει, μας έχουν ξεφτιλίσει, μας έχουν φτύσει γιατί η χώρα μας έχει χρέος. Δεν είμαστε ούτε τέλειοι ούτε υποδειγματικοί. Είναι όμως προφανές και αυτονόητο ότι η κρίση χρέους δεν έχει να κάνει τόσο με τέτοιου είδους ιδιότητες κι ούτε έχει να κάνει με ανώτερους λαούς και κοινωνίες, όπως χοντροκομμένα και παραπλανητικά παρουσιάσθηκε τους τελευταίους μήνες. Είναι ένα φαινόμενο που έχει να κάνει με τον τρόπο δομής και λειτουργίας της οικονομίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Και σιγά σιγά χτυπάει όλες τις πόρτες. 

Ο Σύνδεσμος Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων καταδικάζει τη χρήση βίας και στηρίζει τη δημοκρατία


Αθήνα, 1η Ιουλίου 2011
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι εκατοντάδες εν ενεργεία Έλληνες στρατιωτικοί, όλων των βαθμών, Κλάδων, Όπλων και προελεύσεως, οι οποίοι βρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες σε όλες τις πλατείες της Ελλάδος και μοιράστηκαν μαζί τους σκέψεις, ιδέες και ανησυχίες, υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες της άνευ προηγουμένου και έκτασης καταστολής των μέχρι σήμερα και επί 30 ημέρες ειρηνικών συγκεντρώσεων.
Τέτοιας έκτασης καταστολή, σε συνδυασμό με τα βίαια περιστατικά που τη συνόδευσαν, αποτέλεσε άδικο πλήγμα τόσο στην εικόνα των Ελλήνων αστυνομικών, όσο και στον αγώνα τους για τη κοινωνική αποδοχή, ενώ παράλληλα είχε ως αποτέλεσμα να αμαυρωθούν οι αναμφισβήτητες επιτυχίες τους απέναντι στο κοινό έγκλημα. Οπωσδήποτε τέτοιες εξάρσεις βίας, οι οποίες, είτε οφείλονται σε συγκεκριμένες εντολές από συγκεκριμένα όργανα, είτε είναι αποτέλεσμα υπερβάλλοντα ζήλου στην εκτέλεση διαταγών, οφείλουν να τύχουν περαιτέρω διερεύνησης από τα αρμόδια όργανα της πολιτείας, ώστε να εξακριβωθούν τα αίτια και οι υπαίτιοι αυτής της κατάστασης.
Τα παραπάνω γεγονότα, σε συνδυασμό με πρόσφατες δηλώσεις σημαντικού πολιτικού προσώπου, αλλά και διεσπαρμένων φημών και δημοσιευμάτων, που είδαν το φως της δημοσιότητας, έχουν δημιουργήσει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα η οποία ενδεχομένως να συγκρίνεται με καταστάσεις απ΄ το παρελθόν, όταν στην πατρίδα μας υπήρχε έλλειμμα δημοκρατίας και ο λαός ζούσε κάτω από καθεστώς τρόμου, εκφοβισμού και φίμωσης.

Δελτίο Τύπου - Η ΓΣΕΕ καταδικάζει την αστυνομική βία κατά των διαδηλωτών


30-6-2011
Ο Αγώνας και η Αντίδραση των εργαζομένων για την απόκρουση των κυβερνητικών, αντεργατικών, αντικοινωνικών και φοροεισπρακτικων προβλέψεων του μεσοπρόθεσμου πακέτου μέτρων – Μνημόνιο ΙΙ – είναι διαρκής και έντονη.
Η διεκδίκηση των εργαζομένων για μια πολιτική που θα ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ τα οικονομικά βάρη ώστε να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες, οι φοροκλέπτες και οι φοροφυγάδες που θα προωθεί την ανάπτυξη και την απασχόληση, που θα ενισχύει και δεν θα εκποιεί τις Δημόσιες Επιχειρήσεις, είναι πλέον καθολική κοινωνική απαίτηση.
Η ΓΣΕΕ καταγγέλλει την αλόγιστη χρήση χημικών και την αδικαιολόγητη αστυνομική βία πρωτοφανούς βαρβαρότητας κατά αθώων πολιτών και διαδηλωτών, σε όλα τα σημεία του κέντρου της Αθήνας.
Η αστυνομική επίθεση και βία κατά των διαδηλωτών της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στην Πλατεία Κλαυθμώνος δεν δικαιολογείται από πουθενά και με τίποτα και είναι φανερό ότι στόχευε απλά να διαλύσει την ειρηνική διαδήλωση και να κάμψει το αγωνιστικό φρόνιμα των εργαζομένων.
Καταδικάζουμε με τον πιο έντονο τρόπο τις καταστροφές και τα προαποφασισμένα επεισόδια ανάμεσα στους κουκουλοφόρους και την αστυνομία με την οποία φαίνεται λειτουργούν συμπληρωματικά, κατά των διαδηλωτών και των εργαζόμενων, με στόχο τη συκοφάντηση και υπονόμευση των αιτημάτων και των αγώνων μας.
Η ΓΣΕΕ καταδικάζει τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται και καλεί την κυβέρνηση και τον αρμόδιο Υπουργό να αναλάβουν τις ευθύνες τους βάζοντας άμεσα ένα οριστικό τέλος σε τέτοιου είδους καταστροφικές πρακτικές για τη δημοκρατία και την κοινωνία.
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ


Η πορεία του Εκουαδόρ διαψεύδει τα… πολύχρωμα «κοράκια»

Πώς διαμορφώνεται η κατάσταση μετά την παύση πληρωμών.
Της Αλίκης Βεγίρη


Η ιστορία της αθέτησης πληρωμών του Εκουαδόρ είναι αρκετά γνωστή. Εν περιλήψει, ο πρόεδρος Κορέα, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του τον Ιανουάριο του 2007 και αφού τον Απρίλιο του ιδίου έτους φρόντισε να στείλει στην «ευχή του θεού» τους αξιωματούχους του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, πήρε την πρωτοβουλία να συστήσει ανεξάρτητη διεθνή επιτροπή λογιστικού ελέγχου για τη διερεύνηση της νομιμότητας όλων των δανειακών συμβάσεων από το 1976 έως και το 2006. Η επιτροπή κατέθεσε πόρισμα, σύμφωνα με το οποίο ένα μέρος του χρέους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παράνομο και, ως εκ τούτου, να μην πληρωθεί. Ο Κορέα ευθύς αμέσως, τον Δεκέμβριο του 2008, κήρυξε στάση πληρωμών αναφορικά με τους τόκους ομολόγων που έληγαν το 2012 και το 2030 και άρχισε κύκλο διαπραγματεύσεων με ιδιώτες κατόχους. Το αποτέλεσμα ήταν, τον Απρίλιο του 2009, από το συνολικό εξωτερικό χρέος των 10,2 δισ. δολαρίων (25% του ΑΕΠ) να πετύχει να επαναγοράσει τα 3,9 δισ. στο 30% της αξίας τους, γλιτώνοντας έτσι χρεολύσια καθώς και μελλοντικούς τόκους.

«Έχω χάσει τον ύπνο μου μέχρι να πάρω αυτή την απόφαση. Θα μας κοστίσει δάκρυα και ιδρώτα, αλλά πιστεύω ότι κάνουμε το σωστό. Η ζωή είναι πάνω από το χρέος». Αυτά είπε ο Ραφαέλ Κορέα σε ραδιοφωνικό διάγγελμα την ημέρα κήρυξης της στάσης πληρωμών, περιγράφοντας το χρέος συνολικά ως ανήθικο, απότοκο δωροδοκιών και μιζών.

Πόσα όμως «δάκρυα και ιδρώτα» κόστισε η πράξη αυτή στο λαό του Ισημερινού; Τι έπαθε, λοιπόν, σε σύγκριση με τις εποχές που οι κυβερνήσεις του κατάπιναν τα δάνεια σαν καραμέλες και που η εξυπηρέτησή τους μόνο κόστιζε τα 2/3 του ΑΕΠ εις βάρος της εξυπηρέτησης των κοινωνικών αναγκών;

Ας δούμε, λοιπόν, την εξέλιξη της ιστορίας κι ας προετοιμαστούμε να απογοητεύσουμε τους αδιάβαστους ανόητους τραμπούκους της δημοσιογραφίας, που πολύ θα ήθελαν -αγνοώντας ή παραποιώντας την πραγματικότητα- τα πράγματα να είχαν πάει αλλιώς.