Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

ΒΡΕ ΟΥΣΤ!

                  
            









"Η επανάσταση σε μερικούς μπορεί να μην αρέσει
μα είναι ο μόνος σίγουρος και δίκαιος τρόπος
να καθαρίσεις απ' το ρύπος τους ανθρώπους"
Λόρδος Μπάιρον, Δον Ζουάν
Ζούμε σ' ένα μεταίχμιο. Παρά την προσπάθεια να ενοχοποιηθεί συλλήβδην ο ελληνικός λαός, σαν ένας λαός "μπαταξήδων" που ζούσε σε μια λάθρα και δάνεια τρυφηλότητα, πάνω και πέρα απ' τον τρόπο ζωής "που του άξιζε", η πραγματικότητα είναι ότι όλη η Ευρώπη, για την ακρίβεια όλος ο δυτικός κόσμος, "ζει" εδώ και δεκαετίες ολόκληρες με δανεικά κι ελλειμματικούς προϋπολογισμούς. Τα PIIGS έτυχε απλώς να είναι, στην παρούσα ιστορική συγκυρία, ο "αδύναμος κρίκος" σε μια, απολύτως συνηθισμένη, καπιταλιστική κρίση "δύσκολου χρήματος" και διεθνούς νομισματικού πολέμου.

Ας το συνειδητοποιήσουμε: τα λογιστικά μεγέθη με τα οποία μας βομβαρδίζουν δεν είναι παρά μια φενάκη. Στην πραγματικότητα, όταν μιλάμε για "χρήμα" μιλάμε κυριολεκτικά περί χρέους. Και δεν εννοούμε φυσικά την Ελλάδα, μιλούμε για την διεθνή "οικονομία". Στο μετακαπιταλιστικό τεφτέρι απλά δεν υπάρχει παραγωγή πλούτου. Υπάρχει "οικονομία". Αυτός ο φετιχισμός της "οικονομίας" είναι τόσο πλαστός, τέτοια φούσκα, που ακόμα και οικονομίες σαν εκείνη των ΗΠΑ δεν μπορούν ν' αντεπεξέλθουν παρά μόνον υιοθετώντας "ξεπερασμένες" οικονομικές πολιτικές κρατικού παρεμβατισμού και ασταμάτητης κοπής "χρήματος".