Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

OTAN KAI OI ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟ ΤΖΙΦΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ...

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα ανέβαζα Πρετεντέρη στο μπλογκ μας αλλά ποτέ μη λες ποτέ...λολ. Η ουσία είναι ότι οι υπερασπιστές του νεοφιλελεύθερου μοντέλου αναγκάζονται τόσο μετά την υποβάθμιση των ΗΠΑ όσο και από την κατάρρευση των οικονομικών μεγεθών στην Ελλάδα να αλλάξουν ρότα για να μην θεωρηθούν αιθεροβάμονες. Το άρθρο δεν προμηνύει τίποτε καλό για την κυβέρνηση Παπανδρέου, ίσως μάλιστα είναι ένα μήνυμα για να ετοιμάζει τις βαλίτσες της: οι εκλογές και ένα διάδοχο σχήμα (μάλλον οικουμενική) πρέπει να είναι πολύ κοντά όταν τα ΝΕΑ αποδοκιμάζουν με τέτοιο τρόπο την κυβερνητική πολιτική. Το είπε εξάλλου ο Λοβέρδος μια μέρα πριν το άρθρο Πρετεντέρη, σε συνέντευξη του στο Πρώτο Θέμα, η χώρα χρειάζεται εκλογές και κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ


Πέσαμε έξω
ΤΟΥ Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ
Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011
Όλοι προεξοφλούν πλέον ότι η ύφεση θα υπερβεί το 5%. Οι άνεργοι έφτασαν τις 850.000. Το έλλειμμα εξελίσσεται χειρότερα από ό,τι το 2010 (πάει για πλέον του 11%!) και τα έσοδα βυθίζονται, τεκμήριο μιας οικονομίας που κυριολεκτικά έχει εξοντωθεί…
Έφυγα για διακοπές με πανηγυρισμούς για τη «λύση» που δόθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουλίου. Και επιστρέφω με τις οιμωγές για μια κατάσταση που επιδεινώθηκε δραματικά και για μια λύση που εξανεμίστηκε πιο γρήγορα κι από τα θυμιατά του Δεκαπενταύγουστου.
Όσοι έσπευσαν να πανηγυρίσουν, εκτέθηκαν άλλη μία φορά. Αλλά δεν με απασχολεί η αφεντιά τους, οι πανηγυρτζήδες είναι πάντα για τα πανηγύρια.
Με απασχολεί το ωμό, σκληρό αλλά αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι το περίφημο «σχέδιο διάσωσης» της χώρας εξέπνευσε. Και εξέπνευσε επειδή απέτυχε.
Έπεσαν (πάλι) έξω στις προβλέψεις για την ύφεση; Δεν προχώρησαν οι αλλαγές; Δεν βοηθούν οι διοικητικοί μηχανισμοί; Είναι ανίκανοι οι υπουργοί; Αντιδρά παράλογα η κοινωνία; Όλα αυτά αποτελούν μέρος μιας συζήτησης, που αναμφισβήτητα θα γίνει τη στιγμή της απόδοσης ευθυνών.
Η ουσία όμως βρίσκεται στη διαπίστωση ότι πέσαμε έξω. Χωρίς καμία ορατή προοπτική ανάταξης. Πέρυσι τέτοιες μέρες μιλούσα εδώ για μαύρο χειμώνα, τώρα δεν ξέρω τι χρώμα να... επιστρατεύσω.
Μόνο που δεν πέσαμε έξω τυχαία ούτε από σύμπτωση. Η χώρα βουλιάζει επειδή εφάρμοσε μια πολιτική που όχι μόνο πόνεσε, αλλά και απέτυχε. Μια πολιτική που οδήγησε την οικονομία σε διάλυση και την κοινωνία σε έκρηξη. Και για την οποία ουδείς πλέον δικαιούται να συντηρεί την παραμικρή αυταπάτη.
Μια πολιτική, όμως, που δεν έπεσε από τον Άρη. Που έχει εμπνευστές, εκτελεστές και οπαδούς. Που υποστηρίχτηκε ως αναπόφευκτη και χειροκροτήθηκε ως αναγκαία. Που παρουσιάστηκε ως το μαγικό φίλτρο για όλες τις διαχρονικές νόσους του Ελληνισμού.
Μια δογματική συνταγή «αποπληθωρισμού», η οποία επιβλήθηκε από την τρόικα για να εφαρμοστεί από την κυβέρνηση στο όνομα της σωτηρίας της χώρας. Και η οποία δεν ξέρω αν την έσωσε, αλλά σίγουρα την εξόντωσε.
Η ευθύνη όλων τους είναι κορυφαία και απαράγραπτη. Μας έσπρωξαν σε έναν μονόδρομο που βαδίζει από ναυάγιο σε ναυάγιο. Και σε έναν κυκεώνα ασυνάρτητων μέτρων που στραγγαλίζουν χωρίς να αποδίδουν.
Μετέτρεψαν μια χώρα με προβλήματα σε μια χώρα με πρόβλημα.
Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Εδώ που φτάσαμε, λύση δεν υπάρχει. Ή θα αλλάξει η πολιτική. Ή θα καταρρεύσει η χώρα.
Κάτι που σημαίνει, σε απλά ελληνικά, ότι η αλλαγή πολιτικής είναι ο μοναδικός άμεσος και επείγων στόχος της κυβέρνησης. Αυτής ή κάποιας άλλης.
Νόσο υπάρχει ακόμη ζωή στον τόπο που λέγεται Ελλάδα.

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Ο απολογισμός μου για την πλατεία

Η πλατεία έκλεισε ένα πρώτο κύκλο στις 29/6, στην πράξη ο κύκλος άρχισε να κλείνει στις 15/6 ,με την αδυναμίατου κινήματος να βρεί τους επόμενους στόχους, μετά τον κλονισμό της κυβέρνησης, και τους τρόπους να εμπνεύσει αίσθημα ασφάλειας απέναντι στην καταστολή και τα μπάχαλα. Το ότι η πλατεία ανακαταλήφθηκε και κρατήθηκε, και στις 16 υπήρχαν χιλιάδες κόσμου δεν ήταν αρκετό για να εμπνεύσει, να οδηγήσει στις 28-29/6 σε μια νέα κοσμοσυρροή όπως στις 5/6. Απλά «κράτησε». Δεν είναι λίγο πράγμα αλλά δεν είναι και αρκετό υπό την έννοια του περάσματος σε ένα νέο στάδιο, υπό την πρωτοβουλία του κινήματος κι όχι του συστήματος.

Συν και πλην
+
1. το κίνημα των πλατειών πέτυχε μια τεράστια συσπείρωση κοινωνικών στρωμάτων και κόσμου
2. Φόβησε το σύστημα
3. Με ταχύτητα και με μαζικο τρόπο συνέβαλε στο να γίνει κοινός τόπος για ευρείες μάζες το : δεν πληρωνουμε το χρέος – να φύγουν – μπορεί να γίνει κι αλλιώς - είμαστε πλέον εδώ – δημοκρατία. Επίσης άνοιξε μια συζήτηση για «το μέλλον». Σε τι αξίες οικοδομήθηκε αυτή η χώρα. Ερωτήματα που η παραδοσιακή αριστερά και ο συνδικαλισμός δεν τολμούσαν να αγγίξουν ( «δημόσιο», διευρυμένη ανομία στην κοινωνάι – ρουσφέτι, λαμογιά, καθημερινή παραβατικότητα από τον ημιυπαίθριο ως την απόδειξη που δεν κόβεται, καταναλωτισμός, νεοπλουτισμος του νεοέλληνα κλπ ).Συν το ότι ξαναφέρνει στην επιφάνεια τα «κλασσικά» ταξικά ερωτήματα: κοινωνία για το κέρδος και την καταστροφή της φύσης και του ανθρώπου ή τι άλλο;


-
1. έλλειψη πλαισίου συγκρότησης/λειτουργίας/κανόνων πράγμα που θα εξασφάλιζε την προς τα έξω απεύθυνση με ενιαίο και κοινά αποδεκτό τρόπο, να μπορεί να παίρνει γρήγορες αποφάσεις σε κρίσιμες στιγμές, να επεξεργάζεται, να μεταβολίζει την εμπειρία.

2.Έλλειψη συγκροτημένης τακτικής για επόμενα βήματα πχ μετά τις 15/6. ( Μπορούμε σχηματικα΄να πούμε ότι στις 28-29/6 παίχτηκε ένα replay της 15/6.
Σε σχέση με αυτές τις ελλείψεις : ήταν καταρχάς αναπόφευκτο, όπως συμβαίνει – σχεδόν πάντα; - σε κινήματα τέτοιας μαζικής έκτασης και μάλιστα όταν δεν υπάρχει πολιτικό υποκείμενο που συμμετέχει σε αυτά. Αλλα και στην περιπτωση που υπάρχει είναι ένα ερώτημα πόσο «προλαβαίνει» ένα τέτοιο πολιτικο υποκείμενο να επεξεργαστεί συγκροτημένα το τι συμβαίνει και να ρίξει ιδέες.
Ένα δεύτερο χαρακτηριτικό που εξηγεί τις δύο ελλείψεις είναι η τεράστια, δικαιολογημένη , απεχθεια και απόρριψη απέναντι στα παραδοσιακά συνδικατα και κόμματα συλήβδην.


Για τους Ελευθερους Χρεοκοπημενους

Προτείνω η διαβούλευση να γίνει ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ και όχι ηλεκτρονικά διαφορετικά θα καταλήξουμε σε θέσεις που δεν θα πολυδιαβαστούν και φυσικά δεν θα τις υπερασπιστούν τα μέλη. Χρειαζόμαστε ενεργοποίηση των μελών με στόχο ΤΗ ΔΡΑΣΗ και αυτό μόνο δια ζώσης μπορεί να επιτευχθεί. Φυσικά οι προτάσεις μπορούν να γίνονται διαδικτυακά αλλά οι ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ από κοντά με ψηφοφορία. Είναι αναγκαίο να συζητήσουμε για τους πολιτικούς στόχους του κινήματος των αγανακτισμένων , το πλαίσιο λειτουργίας του (συνελεύσεις,ομάδες εργασίας κτλ), τις μορφές πάλης που εγκρίνουμε και απορρίπτουμε και φυσικά ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΜΑΣ ζητήματα.

perastikos 13

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Η γκλομπαλιστική ατζέντα για Ελλάδα και Ευρώπη.

Στη φώτο η αφίσα του Σχεδίου Μάρσαλ με εμφανείς γκλομπαλιστικούς υπαινιγμούς.

Θα επιχειρήσω μια ερμηνεία των όσων είδαμε σε Ελλάδα και Ευρώπη τον τελευταίο χρόνο. Εκτιμώ ότι τα διαφορά γκλομπαλιστικά κονκλάβια που εκπροσωπούν το διεθνές τραπεζικό κεφαλαίο έπεισαν τους ηγέτες των κυριότερων κρατών της Ευρωζώνης πως είναι αναγκαίο να συμβούν οι εξής αλλαγές…

1) Να υπάρξει ένα χρονικό διάστημα στο οποίο η ΕΕ μαζί με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα να αναλάβουν οικονομική εξουσία σε αρκετά κράτη της Ευρωζώνης σε μια προσπάθεια να τρέξουν την πορεία προς την παγκόσμια κυβέρνηση, κάνοντας μαστ την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας από όσα κράτη έχουν μεγάλο δημόσιο χρέος (σχεδόν όλα). Πιλότος η Ελλάδα, ακολουθεί ο ευρωπαϊκός Νότος, μετά το πράγμα πάει προς το Βορρά.

2) Μέσω της παρέμβασης της Τροικας σε αυτά τα κράτη να ληφθούν "διορθωτικά μετρά", τουτέστιν καταβαράθρωση μισθών και συντάξεων, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων και οσονούπω και αστικών ελευθεριών με πρόσχημα τον πόλεμο της τρομοκρατίας. Τα μέτρα όμως θα είναι άδικα και αντιαναπτυξιακά ώστε η κρίση να μεγαλώσει. Και εδώ γίνεται κατανοητό γιατί τόσα χρονιά γέμιζαν αβέρτα την Ευρώπη με λαθρομετανάστες, για να μπορούν να αποδεχθούν τα χαμηλά μεροκάματα που οι Ευρωπαίοι αρχικά θα αρνηθούν.

3) Όταν η κρίση στις ευρωπαϊκές χώρες ενταθεί περισσότερο σε σημείο να καλπάζει η ανεργία, η εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού και ταυτόχρονα υπάρξει έκρηξη της εγκληματικότητας (η οποία θα βοηθήσει για την καταστολή αστικών ελευθεριών παράλληλα με την απειλή της τρομοκρατίας) τότε τα κονκλάβια θα προτείνουν ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ εξόδου από την κρίση με τη διαφορά ότι θα απαιτήσουν από τις εθνικές κυβερνήσεις ότι προκειμένου να δώσουν τα λεφτά και να ξεκινήσουν επενδύσεις και κοινωνικά προγράμματα εργασίας (όπως επί Ρούζβελτ) θα είναι αναγκαίο να υπακούσουν τα κράτη σε μια παγκόσμια Επιτροπή Σοφών η οποία θα συντονίζει τα διορθωτικά μετρά κατά της κρίσης, αυτή η Επιτροπή σκοπεύουν να καταστεί σταδιακά η παγκόσμια κυβέρνηση.
Το κράτος το οποίο επιλέχθηκε πιλοτικά για να ξεκινήσει αυτό το ντόμινο ήταν η Ελλάδα, η οποία είχε τέσσερεις ιδιότητες που την καταστούσαν κατάλληλη...

1) Υψηλό δημόσιο χρέος και ταυτόχρονα χαμηλότατη ανάπτυξη καθώς βάσει σχεδίου δεν παρήγε τίποτα πέρα από την οικοδομή, την οποία επίσης φρόντισαν να βάλουν σε στόχο...

2) Έναν πρωθυπουργό και μεγαλοκυβερνητικά στελέχη που ήταν από καιρό μυημένοι στα νεοταξίτικα σχεδία σε σημείο να προμοτάρουν ανοιχτά (μονοί στην Ευρώπη μαζί με τους Άγγλους και τον Τρισέ) την ανάγκη για μια παγκόσμια κυβέρνηση (Παπανδρέου, Πάγκαλος)...

3) Δεν αρκούσε που μια κυβέρνηση Πασόκ θα ήταν εντελώς φιλική προς τις μεθοδεύσεις που ήθελαν να ξεκινήσουν πειραματικά από μας, αυτό που κυρίως μέτρησε στα σχεδία τους είναι ότι το Πασόκ είχε δημιουργήσει στην Ελλάδα ένα ιδιότυπο καθεστώς διαπλοκής το οποίο περιλάμβανε τους πολιτικούς του, τους μεγάλους μηντιοβαρώνους, τους μεγαλοσυνδικαλιστές καθώς και πρόσωπα κλειδιά στο χώρο της Αριστεράς. Αυτό το "καθεστώς Πασόκ" θεωρήθηκε ότι έχει τη δυναμική να επιβάλλει στον ελληνικό λαό τόσο την υπαγωγή στο μνημόνιο όσο και την κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Βεβαία αναμένουν κοινωνική έκρηξη αλλά φρόντισαν πρώτα να κερδηθεί χρόνος ώστε ο λαγός-λαός να μπει στην κατσαρόλα για βράσιμο, δηλαδή να έχουν γίνει οι κινήσεις κλειδιά: υπαγωγή στο μνημόνιο, λήψη των μέτρων, ψήφιση νεοταξιτικων νομοσχεδίων σε όλους τους τομείς, μετατροπή του μνημονίου σε ενυπόθηκο. Όταν θα έρθει η έκρηξη θα φροντίσουν να αλλάξουν την κυβέρνηση και να ξανακερδίσουν χρόνο μέχρι να περάσουν και το δεύτερο γύρο των μεταρρυθμίσεων. Πιστεύω ότι μέσα στο κόλπο ήταν και η συμφωνία με τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ ο οποίος θα αναλάμβανε να πείσει τα μεγαλοστελεχη του για τη στήριξη στο μνημόνιο και τα μέτρα, έτσι θα κοντρόλαραν τον εθνικιστικό χώρο και την Αριστερά θα την αφήναν να κάνει ανέξοδη επαναστατική γυμναστική αφού έλεγχαν τους συνδικαλιστές οι οποίοι δεν θα αφήναν να φουντώσει το μέτωπο των απεργιών-διαδηλώσεων...

4) Ο μεγάλος ορυκτός πλούτος της Ελλάδας ο οποίος τώρα μπορεί να βγει αφού η Τρόικα έχει εξασφαλίσει ότι το χρέος έγινε ενυπόθηκο και έτσι το διεθνές κεφαλαίο θα μπορέσει να βάλει χέρι άγριο τόσο σε πετρέλαια όσο και μεταλλεύματα. Καταλαβαίνετε γιατί τόσα χρονιά δεν αφήναν τις ελληνικές κυβερνήσεις να εξορύξουν αυτό τον πλούτο; Γιατί περίμεναν βάσει σχεδίου να γίνει με τέτοιες συνθήκες που θα δικαιολογούσαν και τη δική τους παρουσία στο κόλπο. Γνωρίζετε γιατί έπεσε ο Παπανδρέου το 89 και έσκασε το σκάνδαλο Κοσκοτά; Γιατί το 1987 θεωρώντας ότι είναι παντοδύναμος έκανε μια συμφωνία με την καναδική Ντενισον να εξάγει τα πετρέλαια του Αιγαίου, κάτι που δεν επέτρεψε το διεθνές κεφάλαιο το οποίο έβγαλε  στη φορά το σκάνδαλο του Τάμπυ και εξασφάλισε ότι όλα τα μήντια θα βαρέσουν τον Ανδρέα. Προσθέστε στα μεζεδάκια και τα δις που έβγαλαν οι παρατρεχάμενοι του διεθνείς κερδοσκόποι (όπως ο Πολσον) από τα παιχνίδια σε συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση με την άνοδο των σπρεντ. Διότι αν δεν ανέβαιναν τα σπρεντ δεν θα χρειαζόταν η υπαγωγή στο μνημόνιο, η Ελλάδα θα μπορούσε να δανειστεί φτηνά. Συν ότι η επέκταση της κρίσης θα κλείσει τα μικρά και μεσαία μαγαζιά αφήνοντας να κυριαρχούν στην αγορά μονό οι αλυσίδες των ξένων πολυεθνικών, οι οποίες  γουστάρουν να μπουκάρουν μέχρι και στο χώρο των κλειστών επαγγελμάτων.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ


Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Η πληγή των κομμάτων...


Χρόνια τα λέω αλλά τώρα που "έσκασε" η κρίση πολλοί έχουν συνηδητοποιήσει την πληγή των κομμάτων.
Οργανομένες κλειστές φατρίες, αποιδεολογιποιημένες, με κομματικούς στρατούς που δημιουργήθηκαν απο τους αθρόους διορισμούς, λεηλατόντας, διογκώνοντας, διαφθείροντας ένα δημόσιο - λάφυρο για τα κόμματα...
...αυξάνοντας το δημόσιο χρέος, την παρακμή, τη γραφειοκρατία, την ατιμωρησία, την επιλεκτική εφαρμογή των νόμων, κομματικοποιόντας και απαξιόνοντας τον συνδικαλισμό κλπ

Οι προτάσεις και οι θέσεις τόσων ετών φαίνονται πιο επίκαιρες από ποτέ:

Προεδρική Δημοκρατία με Πρόεδρο με πρωθυπουργικές αρμοδιότητες, εκλεγμένο απο τους πολίτες για 2 θητείες όπως είναι και τώρα.

Ακομάτιστη βουλή με κοινές λίστες υποψηφίων σε κάθε Περιφέρεια η οποία θα εγκρίνει ή όχι κάθε νόμο της κυβέρνησης, θα προτείνει και θα ελέγχει την κυβέρνηση. Υπό συζήτηση μικρός αριθμός κληρωτών βουλευτών.

Ασυμβίβαστο Υπουργού - Βουλευτή

Τακτικά δημοψήφισματα (προτιμότερο να γίνονται μαζί με τις βουλευτικές, προεδρικές, τοπικές ή ευροεκλογές για οικονομικούς λόγους) αφού έχει συλλεχθεί ορισμένος αριθμός υπογραφών.

1% ανώτατο όριο ελλείματος

Ένορκοι στα δικαστήρια

Διαχωρισμός των εξουσιών με αυτοδιοίκητο στην Δικαιοσύνη, ασυμβίβαστο όπως είπαμε βουλευτή-υπουργού

Αυτονόητο να πω για κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, κατάργηση βουλευτικής ασυλίας για μη πολιτικούς λόγους.


Αυτές είναι κάποιες πρώτες προτάσεις για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος ενώ θα παραθέσω και κάποιες γενικότερες θέσεις για ευρύτερα ζητήματα και θεσμούς συνεισφέροντας στη συζήτηση της ομάδας μας...

Κρατικοποίηση των Τραπεζών αφού οι ιδιώτες δε πρέπει κατά τη γνώμη μου να κερδοσκοπούν από τον τόκο αλλά να επιχειρούν στην πραγματική οικονομία ενώ το κράτος θα έχει ένα ισχυρό εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής και στοχευμένης ανάπτυξης. (εναλλακτικά χρειάζεται ασυζητητή ένας ισχυρός τραπεζικό πυλώνας αντί του ξεπουλήματος των τελευταίων τραπεζών του Δημοσίου που επιχειρείται).

Διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους, απαλλoτρίωση και αναδασμός μεγάλων εκτάσεων της ακίνητης εκκλησιαστικής περιουσίας

Θεσμός της πολιτοφυλακής στον οποίο θα μπορούν να συμμετέχουν οι άνδρες που έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και θα έχουν λευκό ποινικό μητρώο

Μεταναστευτική πολιτική μέσω ΟΑΕΔ βάση των εργασιών που δε πλυρούνται από το εγχώριο εργατικό δυναμικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για τις εποχιακές δουλειές, ποσόστωση μεταναστών άνα χώρα, κατάργηση του νέου νόμου ιθαγένειας

Εξυγίανση και συνεχής έλεγχος ανά μήνα των Δημόσιων εταιρειών, καταργήσεις και συγχωνεύσεις παρωχημένων οργανισμών διατήρηση του μονοπωλίου της ΔΕΗ και επέκταση σε αιολικά, φωτοβολταϊκά γεωθερμικά πάρκα, διατήρηση του κρατικού ελέγχου σε ΕΥΔΑΠ, αεροδρόμια, λιμάνια κλπ

Δημιουργία σώματος ελεγκτών για όλο το φάσμα του δημόσιου για συνεχής τακτικούς ελέγχους

Το πολύ 2 ασφαλιστικά ταμεία, πλήρης μηχανογράφιση και online ενημέρωση από τους πολίτες για τα ένσημά τους, το αυτό και σε όλο το δημόσιο

Δημιουργία εξαρχής αγροτικών και κτηνοτροφικών συνεταιρισμών, δημοπρατήριο αγροτικών προϊόντων παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες

Ενίσχυση, οργάνωση, ανοικοδόμηση, στελέχωση, τουριστική εκμετάλευση των μνημείων που έχουν εγκαταλειφθεί ανά την επικράτεια

Αυτές είναι μερικές μόνο προτάσεις προς σκέψη και διαβούλευση για μια καλύτερη επόμενη μέρα.
Είναι ευκαιρία να ανασυντάξουμε το κράτος και την κοινωνία μας, να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα να πατάξουμε την αναξιοκρατία και τη διαφθορά και να αναδείξουμε τις υγιεις δυνάμεις τις κοινωνίας μας που όντας εκτός της φατριατικής πληγής των κομμάτων ήταν πολίτες Β κατηγορίας και έρμαια της κλειστής συντεχνίας των επαγγελματιών διαπλεκομένων πολιτικών, είναι ευκαιρία να αναλογιστούμε τι σημαίνει Πολίτης και να αναλάβουμε τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που μας αναλογούν με στόχο μια δίκαιη Δημοκρατία Πολιτών που θα αυτοκυβερνάται στον τόπο της...

ΜΟΨΟΣ