Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ



«Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα»
Η πλατεία Συντάγματος και οι γύρω δρόμοι πλημμύρισαν από τις χιλιάδες λαού. Το συλλαλητήριο είχε ως αίτημα να φύγει η κυβέρνηση και να σταματήσουν οι επεμβάσεις των ξένων στη χώρα. Τα συνθήματα που φώναζαν είναι χαρακτηριστικά: «Όχι άλλη κατοχή», «Παπανδρέου παραιτήσου» .Από την άλλη ο πρωθυπουργός της χώρας Γ. Παπανδρέου ήθελε με κάθε τρόπο, όχι μόνο να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό, αλλά, αν χρειαζόταν, να ξεκινούσε δολοφονικές επιθέσεις σε αγαστή συνεργασία με ακροδεξιές ομάδες που συνεργάστηκαν με τον Γερμανό κατακτητή. Οι πρώτες συγκρούσεις των διαδηλωτών με την αστυνομία εκδηλώθηκαν όταν το πλήθος έφτανε από τους γύρω δρόμους στην πλατεία. Μετά από λίγη ώρα από τα παράθυρα της Αστυνομικής Διεύθυνσης και από τα άλλα σημεία οχύρωσης των αστυνομικών, άρχισαν να πέφτουν πυροβολισμοί. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθούν 28 διαδηλωτές και να τραυματιστούν άλλοι 148. Ήταν 3 Δεκέμβρη του 1944.
«Χούντα δεν θυμάμαι, μα ούτε ελευθερία, της Μεταπολίτευσης καημένη γενιά»
Από τις 25 Μαίου μέχρι σήμερα οι «αγανακτισμένοι» συγκεντρώνονται καθημερινά στο Σύνταγμα αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας διαμαρτυρόμενοι για τα σχέδια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ε.Ε. , των τραπεζών και της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ζητούν να φύγει η κυβέρνηση και το Δ.Ν.Τ. ενώ δεν αναγνωρίζουν το χρέος που δημιούργησαν οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Οργανώνουν λαϊκές συνελεύσεις στις πλατείες, όπου αποφασίζουν αμεσοδημοκρατικά τους στόχους του κινήματος, αλλά και το πως θέλουν να λειτουργεί η κοινωνία. Αν και έχουν διαφορετικές ιδεολογίες στις συνελεύσεις ζυμώνουν και συνθέτουν όλοι μαζί τις απόψεις τους για το παρόν και το μέλλον της χώρας.

Στις 28 και 29 Ιουνίου δεκάδες χιλιάδες πολίτες συμμετείχαν στην 48ωρη απεργία αρνούμενοι να δεχθούν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που αποφασιζόταν εκείνη την ώρα στη βουλή από το κόμμα του γιου και του εγγονού του Γεωργίου Παπανδρέου. Οι αστυνομικές δυνάμεις ξεπέρασαν κάθε όριο αγριότητας. Τα ΜΑΤ ξυλοκοπούσαν άοπλους διαδηλωτές, πετούσαν πέτρες, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα. Πάνω από 700 άνθρωποι αντιμετώπισαν προβλήματα με την υγεία τους και χρειάστηκε να περάσουν απο τα ιατρεία του μετρό και στη συνέχεια να νοσηλευθούν σε νοσοκομεία.
Το σχέδιο του υπουργού προστασίας των τραπεζών, κυρίου Παπουτσή, ήταν να εκκενωθεί η πλατεία με κάθε τρόπο. Αυτός είναι ο λόγος που οι δυνάμεις καταστολής εκτός από τους ξυλοδαρμούς χρησιμοποίησαν πάνω από 2.500 βομβίδες χημικών και κρότου λάμψης. Η αστυνομία είχε ως βοηθούς της φασίστες παρακρατικούς αλλά και ομάδες που έχουν ως φετίχ τη βία. Οι δεύτεροι με τη συμμετοχή ασφαλιτών (όπως έδειξε η καταστροφή των McDonalds στη Φιλελλήνων) αν και διατυπώνουν άλλα αξιακά προτάγματα, συμπεριφέρθηκαν ως εξουσιαστές παίζοντας το παιχνίδι της κυβέρνησης, αφού διευκόλυναν την αστυνομία να διώξει τον κόσμο. Αυτοί οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» με την προβοκατόρικη δράση τους αποθαρρύνουν νέες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας αλλά δεν θα τα καταφέρουν.

Μπορεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να βρήκε τους 155 βουλευτές που έψαχνε για να μην βγουν τα τανκς και έχουμε νεκρούς όπως δήλωσε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, αλλά ο λαός θα συνεχίσει να αντιστέκεται. Άλλωστε η Ελλάδα δεν θα σωθεί ακόμα και αν εκποιήσει το δημόσιο πλούτο της. Υπολογίζεται πως το 2015, ακόμα και αν πετύχει το μεσοπρόθεσμο, η χώρα θα χρωστάει πάνω απο 400 δις και τότε δεν θα υπάρχει σωτηρία, αφού θα ανήκουν τα πάντα στους ξένους και ντόπιους κεφαλαιοκράτες.
Είναι βέβαιο πως για να αποφύγουμε αυτή την εξέλιξη που θα ωφελήσει μόνο τους κηφήνες της πλουτοκρατίας θα συνεχιστούν και θα δυναμώσουν οι λαϊκές κινητοποιήσεις. Η κυβέρνηση το γνωρίζει καλά γι αυτό και έδωσε εν μέσω οικονομικής κρίσης 900.000 ευρώ για δέκα χιλιάδες τεμάχια δακρυγόνων και ασφυξιογόνων προκειμένου να τρομοκρατήσει το λαό. Υπολογίζει όμως χωρίς τους αγανακτισμένους οι οποίοι δηλώνουν πιο αποφασισμένοι από ποτέ.
Το κίνημα αυτό είναι η συνέχεια του ΕΑΜ και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου καθώς ζητάει εθνική αλλά και κοινωνική απελευθέρωση. Μετά από 38 χρόνια ο λαός συνεχίζει να φωνάζει «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία». Συνθήματα όπως «Όχι άλλη κατοχή» και «Παπανδρέου παραιτήσου» ακούγονται ξανά όπως τη ματωμένη εκείνη Κυριακή. Ελπίζω η κατάληξη να είναι διαφορετική. Ας προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις γι αυτό... 

Δημήτρης Πετράς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου