Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

4. Ανάλυση της κρίσης. Τμήμα δεύτερο. Μια καλοστημένη ιστορία εξευτελισμού.

ΟΛΑ είναι ένα ψέμα (Η κοτούλα η Κικίτσα - μέρος 2ον)

Ας συνεχίσουμε όμως από 'κει που σταματήσαμε. Προσπερνώντας στην αναδρομή μας για το πως φτάσαμε ως εδώ τις μέρες του Μνημονίου και των άλλων επαίσχyντων κειμένων, ας δούμε μερικά χαρακτηριστικότα δείγματα γραφής, αυτών που τώρα κυβερνάνε. Αφού είπαν λεφτά υπάρχουν και δεν υπήρχαν, αφού προσπάθησαν να χαρίσουν χρέη και οφειλές ως ανεπίδεκτες εισπράξεως, αφού έβαλαν από την πίσω πόρτα τους καουμπόηδες της οικονομικής μαφίας στην χώρα μας, αφού ξεφτίλισαν κάθε Έλληνα και Ελληνίδα στα μάτια της κοινής γνώμης της Οικουμένης.
Η ένταξη της Ελλάδας στο "Μνημόνιο" δηλαδή σε καθεστώς "μερικού πραξικοπήματος", όπου πλέον κυβερνούν χαρτογιακάδες της Διεθνούς Τραπεζικής Κλίκας και όχι οι εκλεγμένοι "ηγέτες" της χώρας, επέφερε δραματική αύξηση της ανεργίας, εκτίναξη του Δημόσιου Χρεους και οδήγησε σε μια ανελέητη αποπληθωριστική συγκυρία, την πραγματική οικονομία. Το "Μνημόνιο" είναι μια λεόντειος σύμβαση, όπου χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο με την μέθοδο της φάκας, όπου κάθε βήμα προς το επόμενο στάδιο, εξαρτάται από την "καταβολή της επόμενης δόσης" με την απειλή της χρεοκοπίας. Είμαστε μόλις στην 5η δόση και η κυβέρνηση συμφώνησε 12, έως τον Μάρτιο του 2013. Έχουμε άλλα 7 βήματα, όπου ο έλεγχος "προόδου" μας, θα διαγωνίζεται για τον περαιτέρω ευτελισμό της Ελλάδας.


Η πολιτική που ασκείται για χάρη του "Μνημονίου" έχει όλα τα χαρακτηριστικά του δοσιλογισμού. Αφού απεκρύβησαν όλα τα στοιχεία που δεν συνέφεραν (όπως αυτά που προαναφέρθηκαν), με προσεκτικά βήματα το πολιτικό και δημοσιογραφικό λόμπι, μας οδήγησε στην κύρια φάση, αυτή της ολικής εκποίησης κάθε ζωτικού κομματιού της Ελληνικής Οικονομίας, σε ξένους. Η Ελλάδα, είναι ο λαγός ή αν προτιμάτε, το προστάδιο μιας εισβολής του Παγκόσμιου Οικονομικού Κατεστημένου made in USA στην Ευρώπη. Ο πόλεμος είναι μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ. Μάλλον θα αποδειχτεί πολύ σύντομος.
Είναι χαρακτηριστικά τα εξής:
Το κόστος δανεισμού από το Μνημόνιο επέφερε κέρδη ύψους €1,032 δις σε έναν χρόνο, σε αυτούς που δήθεν deltio2010έσπευσαν να βοηθήσουν την δύσμοιρη χώρα μας.Φυσικά είναι ανυπολόγιστα τα προαναφερθέντα ασύλληπτα παράπλευρα κέρδη των όσων έχοντας εσωτερική πληροφόρηση για το κάθε βήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης και οι οποίοι τάχα ήταν "Σύμβουλοι" μας και "Εμπειρογνώμονες", κινήθηκαν ενδεχομένως αναλόγως στις αγορές των Ομολόγων και των CDS. 
Δείτε ότι από την εισαγωγή του Μνημονίου, ο Ελληνικός λαός επιβαρύνεται με 4πλάσιο κόστος δανεισμού.Πολύ οδυνηρό αν σκεφτεί κάποιος ότι γίνεται κυριολεκτικά "για το τίποτα".΄Στην πραγματικότητα, αυτό που συνέβη με το "Μνημόνιο" είναι το άνοιγμα πολλαπλών πληγών, στο κορμί του Ελληνικού Κράτους δια διαρκούς μαστιγώματος με δόσεις. Ειδικότερα:
α. Το κόστος δανεισμού αυξήθηκε κατακόρυφα. Η Ελλάδα πλέον δανείζεται για 3 μήνες με το επιτόκιο που δανειζόταν πριν για 5 έτη.
β. Το Δημόσιο Χρέος εκτινάχθηκε στο μεγαλύτερο ποσοστό από την Μεταπολίτευση. Η Ελλάδα πλέον είναι μια "επίσημα" κατάχρεη χώρα (προσοχή στο "επίσημα"). Δικαιολογεί πλέον κάθε παρέμβαση η (επίπλαστη) "εικόνα" της.΄
γ. Η Ελλάδα παραχώρησε εμμέσως, ευθέως και ανεπιφύλακτα Δημόσια Περιουσία, ως ασφάλεια (υποθήκη) για ένα Δάνειο (Μνημόνιο) το οποίο για να το αποπληρώνει, δανείζεται. Μπήκε δηλαδή σε μία κατεξοχήν φαύλη και ανατροφοδοτούμενη εξάρτηση. Για να σε εξοφλώ πρέπει να με δανείζεις.
δ. Η Ελλάδα παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα της να αναζητήσει πόρους (δανεισμό) με καλύτερους όρους από "φορείς" εκτός του Μνημονίου. Θα δανείζεσαι από εμάς και μόνο από εμάς.
ε. Η Δανειακή Σύμβαση εκχωρείται ελεύθερα σε τρίτους. Όποιο Κράτος ή "φορέας" το επιθυμεί, μπορεί να "αγοράσει" μέρος ή όλη ακόμη την Σύμβαση και να υποκατασταθεί αμέσως στον ρόλο του Δερβέναγα. Είναι αδιανόητο και όμως, το υπέγραψαν.
Υπάρχει δε η εξής παραδοχή: ότι έχει εγκαθιδρυθεί ένας "Ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης" ύψους 750 δις ευρώ , ο οποίος ψηφίσθηκε στις 10/5/2010 από τους 27 υπουργούς οικονομικών της ΕΕ.Οι χώρες της Ευρωζώνης,  ίδρυσαν μια εταιρεία, τον «Ευρωπαϊκό μηχανισμό διευκόλυνσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας» (EFSF), η οποία εταιρεία εκδίδει ομόλογα,  χρηματοδοτούμενα από τις "αγορές" για την στήριξη τάχα των λεπρών. Για τα ομόλογα αυτά  εγγυώνται τα κράτη της ζώνης του Ευρώ για το συνολικό ποσό των 440 δις ευρώ. Αντιλαμβάνεστε το κωμικό και παράδοξο, το ότι εδώ δηλαδή, τα υπερχρεωμένα ευρωπαϊκά κράτη δανείζονται για να μας δανείσουν ουτωσώστε να αποπληρώσουμε τα δανεικά μας και για να δέσει το γλυκό, εγγυώνται κιόλας. Άλλα €60 δις προέρχονται από το άλλο Οργουελικό δημιούργημα, τον «Ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας» (EFSM), μέσω του οποίου η Κομισιόν (τα κράτη πάλι), μπορούν να συνάψουν δάνεια από τις αγορές και να τα δανείσουν σε αυτούς πους τους βάπτισαν λεπρούς. Είναι η ίδια πατέντα με άλλη ταμπέλα. Τέλος, το ΔΝΤ ως τρίτο "σκέλος" του μηχανισμού στήριξης,συμμετέχει με 250 δις ευρώ. Οι "μηχανισμοί" αυτοί δεν είναι παρά τεράστιες δανειακές συμβάσεις με δανειολήπτες τους χρεοκοπημένους ήδη κρατικούς οργανισμούς της Ευρωζώνης και με αφορμή μια "τάχα" αδύναμη και κατατρεγμένη χώρα (στην ουσία όπως καταδείχτηκε, είναι όλοι οι φαρισαίοι τέτοιοι - χρεοκοπημένοι). 
Όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα ακόμη βήμα προς την εξουσίαση των κρατών της Ευρώπης από τα υπερατλαντικά συμφέροντα, μέχρι την στιγμή που θα πέσουν λιπόθυμα και εξαντλημένα από την ζάλη του υπερδανεισμού και της υπερχρέωσης (έχοντας φυσικά για εύκολο και εξιλαστήριο θύμα την Ελλάδα). Είναι ένα μεταβατικό στάδιο και μάλλον υποκρύπτεται και ένα οργανωμένο σχέδιο. Κάποια απολύτως αντικειμενικά δεδομένα μαρτυρούν του λόγου το αληθές.
Εξετάζοντας την κατάσταση στον βραχυπρόθεσμο δανεισμό προ Μνημονίου, φαίνεταιι ότι η Ελλάδα βρισκόταν σε σταδιακή αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού της τα τελευταία χρόνια, κάτι πολύ καλό για την χώρα, αλλά πολύ κακό για τους πιστωτές της : 
deltio2009
Και κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον. Όπως προελέχθη, τον Απρίλιο του 2010 το Ελληνικό Δημόσιο παύει να δανείζεται με ομόλογα (τα οποία πλέον, με διάρκεια ζωής κάποιων ετών, θεωρούνται "υψηλού ρίσκου") και δανείζεται μόνο με βραχυπρόθεσμους τίτλους, αποκλειστικά και μόνο, διάρκειας 3 ή 6 μηνών, με την δικαιολογία πάντα των "υψηλών ελλειμμάτων / ιστορικού χρέους" (φενάκη όπως αναφέρθηκε).
Ρίχνοντας μια ματιά στο chart των λεγόμενων "spreads", βλέπουμε ότι περίεργα πράγματα συμβαίνουν στην αγορά των ομολόγων, λίγο πριν και λίγο μετά την εκάστοτε δημοπρασία. 
Βλέπουμε ένα "παράξενο" παιχνίδι τιμών, όπου "συμπτωματικά" οι τιμές των dimoprasiesομολόγων βρίσκονται στο υψηλότερο ή χαμηλότερο επίπεδο της συγκυρίας, δηλαδή της εκάστοτε δημοπρασίας.  Το διάγραμμα αυτό, που θα το ονομάσουμε Διάγραμμα Συμπτώσεων - "Του Αγίου Μνημονίου το Ανάγνωσμα" γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον, αν δούμε πως και πότε συμπίπτουν με αυτό, οι ανακοινώσεις της εταιρείας αξιολόγησης Moody's (αμήν) η οποία μας υποβάθμιζε αγρίως από την αρχή της "κρίσης", συμπτωματικά δε, επέδειξε τις πιο άγριες διαθέσεις της, μία μέρα πριν την προγραμματισμένη δημοπρασία εντόκων γραμματίων του περασμένου Μαρτίου (3/2011). Ξεχνάμε βέβαια, ότι τον Δεκέμβριο του 2009, ο ίδιος οίκος θεωρούσε άστοχες της ανησυχίες για την Ελλάδα. Δεν ήταν ακόμη η ώρα του πανικού, βλέπεις. Αν ψάξετε το διάγραμμα παρακάτω, η ανακοίνωση αυτή είναι στο 2ο βελάκι από αριστερά. Όποιος διαβάζει διαγράμματα καταλαβαίνει. Ένα μήνα αργότερα ή 30 ημέρες ή 720 ώρες,  η Moody's υποβάθμιζε την Ελλάδα. Η ώρα είχε φτάσει.
Όπως επίσης παρατηρούμε, κάθε άλλο παρά "τυχαίες" είναι σε αυτό το ράλι κερδοσκοπίας που παίζεται στην πλάτη του Ελληνικού λαού, οι "εκθέσεις του Οίκου Αξιολόγησης Moody's," οι οποίες, μαζί με την Fitch και την S&P, πυροδότησαν σχεδόν ΚΑΘΕ φορά "όπου έδει" τα κερδοσκοπικά παιχνίδια σε αυτήν την κλειστή αγορά. Για την οικονομία του χώρου, δεν παρατίθενται τα αντίστοιχα διαγράμματα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου και της αγοράς των CDS, όπου αντίστοιχες κινήσεις ακολουθούν τις ανακοινώσεις αυτών των χρηματο-εξαρτημένων τυράννων του πλανήτη μας, ή οικονομικών δολοφόνων ή τρομοκρατών, όπως τους αποκάλεσε ο John Perkins, ο γνωστός για το βιβλίο του "Ιστορίες ενός οικονομικού δολοφόνου".
 moodys_and_spreads
Η Μoody's και οι φίλες της είναι 3 Αμερικάνικες εταιρείες, που μόνες τους ελέγχουν την παγκόσμια αγορά αξιολόγησης κατά 95%, τις αποκαλούν δε ως το τρίο των τρελών ή "trio inferno". Τίποτα δεν κουνιέται αν δεν το αξιολογήσουν 3 Αμερικάνικες Ιδιωτικές Εταιρείες. «Υπάρχουν δύο υπερδυνάμεις:», έγραφε το 1996 ο βραβευμένος με Pulitzer, νεο-φιλελεύθερος Thomas Friedman, «οι Η.Π.Α. και η εταιρεία αξιολόγησης Moody’s. Πιστέψτε με, δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρο, ποια από τις δύο διαθέτει τη μεγαλύτερη ισχύ». [περισσότερα και απόλυτα κατατοπιστικά σε ένα ακόμα εξαιρετικό άρθρο του κ. Βιλιάρδου - όπως ποιοι είναι μέτοχοι των Δούρειων αυτών Ίππων της εσωτερικής πληροφόρησης, οι μεθοδεύσεις και οι απατηλές πράξεις και παραλείψεις τους]. 
Αν θέλετε να δείτε ένα πολύ εξώφθαλμο παράδειγμα οικονομικής τρομοκρατίας, θα σας αναφέρω το ακόλουθο περιστατικό. Tην 1η Μαρτίου 2011 γίνεται γνωστό ότι "Κατά των τριών μεγάλων οίκων αξιολόγησης, Standard & Poor’s, Moody’s και Fitch, στρέφεται δικαστικά ομάδα δικηγόρων της Ισπανίας, κατηγορώντας τους για δημοσίευση αναληθών εκθέσεων σχετικά με την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Σε μια κίνηση που, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel, αποτελεί κάτι αντίστοιχο της μάχης του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ, οι δικηγόροι κατέθεσαν μήνυση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας, ισχυριζόμενοι ότι οι εκθέσεις αυτές τη ζημίωσαν, καθώς είχαν αποτέλεσμα την εκτίναξη του κόστους δανεισμού της χώρας.Η μήνυση που κατατέθηκε, αποτελείται από 55 φακέλους και υιοθετεί τα βασικά επιχειρήματα τριών αντίστοιχων μηνύσεων στις ΗΠΑ με τη στήριξη των αμερικανικών εισαγγελικών αρχών. Οι δικηγόροι συνεργάζονται με τις γερμανικές αρχές που χειρίζονται ανάλογη υπόθεση στην Κάτω Σαξονία. Οι μηνυτές υποστηρίζουν ότι η «σύγκρουση συμφερόντων» των τριών οίκων, κατά της οποίας έχουν καταφερθεί όλοι οι μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ, επέφεραν ζημίες δεκάδων εκατομμυρίων. Και ζητούν πρόστιμα και ποινές φυλάκισης για τους υπευθύνους των οίκων διάρκειας έξι μηνών έως και τεσσάρων ετών για «διαστρέβλωση των τιμών στις αγορές» προς όφελος των πελατών τους.Ο εκπρόσωπος των μηνυτών, Γκονθάλο Μπόγιε, δήλωσε στο Spiegel ότι χρειάζεται όχι μόνο διαφάνεια, αλλά και δημόσιοι φορείς που να ελέγχουν τους οίκους αξιολόγησης. Κατά την εκτίμησή του, η διαδικασία θα διαρκέσει ίσως και τρία χρόνια, καθώς οι οίκοι θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να καθυστερήσουν την υπόθεση. Προς το παρόν, αντίδραση εκ μέρους τους δεν έχει υπάρξει. Ωστόσο, αν η έκβαση της υπόθεσης είναι δυσμενής γι’ αυτούς, οι υπεύθυνοι των οίκων ενδέχεται -σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό- να αντιμετωπίσουν ποινές κάθειρξης έως και έξι ετών. (...)Οι Γερμανοί δικηγόροι συνεργάζονται με τους Ισπανούς συναδέλφους τους. Οπως εξηγεί ο Γερμανός δικηγόρος Γιενς-Πέτερ Γκίσεν, «είμαστε πεπεισμένοι ότι έφθασε η ώρα να δοθεί τέλος στην εξουσία των οίκων αξιολόγησης. Ως σήμερα, φαίνεται να επηρεάζουν περισσότερο την ανάπτυξη μιας χώρας από τους ίδιους τους πολιτικούς που εξελέγησαν από τον λαό».
Τι ακολούθησε; Η Moody's υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ισπανίας, λίγες ημέρες μετά, χωρίς κανένα ουσιαστικά λόγο... Ουδέν σχόλιο.
Όπως επισημαίνει εξάλλου και ο καθηγητής κ. Ζαπουνίδης "Το Δεκέμβριο του 2001 όταν οι τρεις Οίκοι Αξιολόγησης πρότειναν την «Αγορά» των Μετοχών της Enron, τέσσερις μέρες μετά πτώχευσε - Το Σεπτέμβριο του 2008 δε διέγνωσαν, αλλά μάλλον συγκάλυψαν την Κατάρρευση της Lehman Brothers και λίγους μήνες πριν καταρρεύσει η οικονομία της Ισλανδίας την είχαν αξιολογήσει Θετικά".
Εντούτοις, υπάρχουν και κάποιοι σαν τον Γιώργο Καισάριο, οι οποίοι θεωρούν ότι οι "οίκοι αξιολόγησης" "δεν θέλουν το κακό του οποιουδήποτε. Δεν λειτουργούν σε συνεννόηση με κανέναν και σχεδόν πάντα οι απόψεις και αξιολογήσεις τους είναι behind the curve. Τέλος, επιβεβαίωση της τάσης και των γεγονότων προφέρουν παρά οτιδήποτε άλλο - οι οίκοι αξιολόγησης λειτουργούν σαν τους ορκωτούς λογιστές". Ήμαρτον.
Απο κει και πέρα: 4 Αμερικάνικες Τράπεζες, η JP Morgan, η Citibank, η Goldman Sachs και η Bank of America, ελέγχουν την παγκόσμια αγορά παραγώγων, με θέσειςάνω των 200 τρις δολαρίων, όπως ήδη αναφέραμε στο πρώτο μέρος της ανάρτησης.
Στο κλείσιμο του 2009, οι ίδιες τράπεζες είχαν ίδια κεφάλαια ίσα περίπου με $600 δις.
idia_kef_us_banks
Και είναι να γελάει κανείς, όταν σκέφτεται ότι η Ελλάδα είναι ΤΟ πρόβλημα στην Οικουμένη, όταν οι 4 Αμερικάνικες τράπεζες τζογάρουν γύρω στις 300 φορές ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από τα ίδια κεφάλαια τους ΜΟΝΟ στην αγορά παραγώγων! Και ότι αυτά που τζογάρουν είναι 3,5 φορές περισσότερα απο το παγκόσμιο ΑΕΠ! Είναι να γελάει κανείς, ότι τάχα η Ελλάδα είναι το πρόβλημα, όταν η Ελλάδα έχει μεγέθη Εξωτερικού Χρέους σχεδόν "ισότιμα" ή και καλύτερα, από την Γερμανία, την Ισπανία, την Ελβετία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Γαλλία, την Ιταλία, την Βρετανία και εντούτοις δέχεται να την βιάζει το τραπεζικό κονκλάβιο... Όταν η Ελλάδα, ο βόθρος της Οικουμένης, έχει Δημόσιο Χρέος προς ΑΕΠ όσο οι 7 πλουσιότερες χώρες στον πλανήτη (G7). Όταν η Ελλάδα, η απόκληρη, δεν έχει αλλάξει σε τίποτα την εικόνα του Δημόσιου Χρέους της τα τελευταία 20 χρόνια και "ξαφνικά" στο εικοστό έτος, κάποιοι θυμήθηκαν ότι έχει χρέη και ελλείμματα και ο πρωθυπουργός της, ο οποίος αποδεδειγμένα δεν ξέρει (;) που του πάνε τα τέσσερα από οικονομικά, φρόντισε εντούτοις να ζητήσει την βοήθεια του ΔΝΤ, μόλις 2 μήνες από την εκλογή του, όπως αποκάλυψε ο κατηγορούμενος για βιασμό κ. Stross Kahn.
Όσο δε, για τις αγορές Over The Counter (OTC), την χαβούζα του παγκόσμιου Χρηματοπιστωτικού Συστήματος όπου δεν υπάρχει κανένας έλεγχος, καμία εποπτεία, μηδενική καταγραφή και βαθύ σκοτάδι,οι συνολικές θέσεις ανέρχονταν, σύμφωνα με την σχετική έκθεση της Τράπεζας των Διεθνών Διευθετήσεων, σε $601 τρις τον Δεκέμβριο του 2010. Αυτό ισοδυναμεί με 10 φορές το Παγκόσμιο ΑΕΠ ή με 1500 φορές το Χρέος της Ελλάδας ή 30 φορές το Χρέος των ΗΠΑ. Μιλάμε, όπως αντιλαμβάνεστε, για το απόλυτο θέατρο Σκιών, αν κάποιος ισχυρίζεται σοβαρά, ότι η "κρίση χρέους" είναι Ελληνική, ότι η Ελλάδα είναι τάχα το πρόβλημα και τα τοιαύτα. Είναι ΟΛΑ, ένα ψέμα.
 Derivs
Το ψέμα αυτό όμως ειναι καλά ζυγισμένο και σερβιρισμένο και ακολουθεί την πεπατημένη της Τουρκίας, όπου όλα όσα γίνονται εδώ τώρα, έγιναν (και εκεί) σε 2 μήνες προτού προλάβουν να συνέλθουν από το σοκ οι Τούρκοι πολίτες. Απτές απόδειξεις των ανωτέρω, παρέχει η αξιολόγηση της πρακτικής που ακολουθήθηκε σε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις, τις οποίες η Κυβέρνηση (αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα) ελάμβανε κατά το διάστημα που διέδραμε.
Συγκεκριμένα και ενδεικτικά:
Στις 11 Φεβρουαρίου του 2011, μόλις πριν 4 μήνες, η "Τρόϊκα" παραχωρεί την τελευταία της συνέντευξη. Εκεί ανακοινώνεται η βούληση - ορντινάντσα του Φρουραρχείου, για πώληση Δημόσιας Περιουσίας, ύψους €50 δις.
Συνεχίζεται...

http://www.epicurus2day.gr/index.php/economicsystem/185--2

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου