Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ΕΝΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ ΓΙΑ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ


Ζούμε σε μια εποχή ορόσημο οι οποία θα καθορίσει το πρόσωπο της Ευρώπης, το πρόσωπο της χώρας μας και το πρόσωπο των δυτικών κοινωνιών. Εμείς, οι απλοί άνθρωποι και οι απλές επιδιώξεις μας για μια ζωή αξιοπρεπή, μετράμε λιγότερο από τα νούμερα στα ηλεκτρονικά κιτάπια. Ο πολιτισμός μας έχει δημιουργήσει ογκώδη και απρόσωπα τέρατα που λειτουργούν αυτοματοποιημένα, μηχανιστικά, αμοραλιστικά και άναρχα έξω από τα όρια του ανθρώπινου μέτρου.

Ακούγονται πολλά πράγματα και αναλύσεις επί αναλύσεων. Η αλήθεια είναι όμως ότι κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουριά τίποτα, ούτε η κυρία Μέρκελ, ούτε ο κος Όλι Ρεν, ούτε ο κος Τρισέ, ούτε οι δικοί μας πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει. Γιατί αυτό που συμβαίνει είναι ένας πόλεμος ανάμεσα στα τέρατα που μέχρι χτες πιστεύαμε ότι έχουμε υπό τον έλεγχό μας προκειμένου να παράγουν για εμάς πλούτο και ευημερία. Τεράστιοι οικονομικοί οργανισμοί, τράπεζες, funds, οίκοι αξιολόγησης, πολιτικοί σχηματισμοί, κολοσσοί των ΜΜΕ, διεθνείς οργανισμοί, με χιλιάδες ανθρώπους-γρανάζια που βγάζουν αυτοματοποιημένες αποφάσεις ερήμην τους, βασιζόμενες σε κριτήρια μη ανθρώπινα και συχνά μη ορθολογικά, που μπλοκάρουν, χακεύονται, ξεχαρβαλώνονται και λειτουργούν άναρχα και παρανοϊκά δημιουργώντας αναίτια δυστυχία, τρέλα και ανατροπή κάθε ανθρωπιάς και ηθικής.


Κι εμείς είμαστε εδώ, μικρές κι ασήμαντες μονάδες ο καθένας, ανύπαρκτοι για το μεγάλο κόσμο, κρυμμένοι μέσα στους μικρόκοσμούς μας. Ποιος θα σκεφτεί για εμάς για τα μικρούτσικα όνειρα του καθενός μας για μια ήσυχη, χαρούμενη και αξιοπρεπή ζωή; Ποιον θα νοιάξει το γλυκό χαμόγελο των παιδιών μας, τα χαρούμενα καλοκαίρια μας στη θάλασσα με σαγιονάρα, καρπούζι και τυρί, η αξία της οικογένειάς μας και του συντρόφου που αγαπήσαμε, οι μοναδικές στιγμές με τους φίλους μας, τα φοιτητικά μας χρόνια, το σπιτάκι μας, τα λουλούδια στη γλάστρα μας, το γέλιο μας, η χαρά μας, η αισιοδοξία μας, η καλοσύνη μας; Οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί μας; Τα κόμματα έγιναν ένας αυτοματοποιημένος μηχανισμός με σκοπό την επιβίωση και την παραμονή στο πολιτικό σκηνικό. Όσο αγνές προθέσεις κι αν έχουν κάποια από τα πρόσωπα που τα απαρτίζουν δεν έχουν τη δυνατότητα, ως συλλογικότητες, να λειτουργήσουν διαφορετικά. Κι έχουμε δει στη χώρα μας να συμβαίνει αυτό τόσες πολλές φορές! Το ίδιο και στην Ευρώπη που συνταράχθηκε συνθέμελα γιατί στη Γερμανία λέει γινόταν εκλογές και το πολιτικό παιχνίδι επέβαλλε να μη δοθεί βοήθεια άμεσα. Δηλαδή το παιχνίδι των εντυπώσεων και ελέγχου της κοινής γνώμης. Οι οικονομικοί κολοσσοί και οι τράπεζες; Αυτοί είναι τα πλέον απονενοημένα τέρατα, τα οποία λειτουργούν αποκλειστικά με βάση το κέρδος, δημιουργώντας φούσκες και κρίσεις και καταστρέφοντας στο διάβα τους και αυτή την ίδια την πραγματική οικονομία που παράγει χειροπιαστά αγαθά χρήσιμα για τον άνθρωπο. Οι διεθνείς οργανισμοί, λειτουργούν ψυχρά και απόμακρα βάση «αρχών» και αριθμών, ανεξαρτήτως προσώπων, στραγγαλίζουν τους λαούς και καταστρέφουν άτομα και κοινωνίες, αυτόματα και χωρίς δεύτερη σκέψη.

Εμείς είμαστε εδώ, αλλά στην πραγματικότητα δεν είμαστε, δεν υπάρχουμε γιατί είμαστε μοναχοί μας ο καθένας. Στα χρόνια τα παλιά, τότε που ακόμα ο κόσμος βρισκόταν στα ανθρώπινα μέτρα, όλοι ήλπιζαν σε κάποιον λαμπρό ήρωα για να τους σώσει από την καταστροφή. Σήμερα ο κόσμος έχει υπερβεί τα ανθρώπινα μέτρα και οι ήρωες δεν υπάρχουν. Σήμερα και αύριο τον ήρωα θα τον φτιάξουμε όλοι εμείς. Θα είσαι εσύ κι εγώ, θα είναι η παρουσία μας και η φωνή μας που θα ενωθεί για να φτιάξει κάτι μεγάλο και δυνατό και αποφασισμένο που θα προασπίσει τα μικρούτσικα όνειρά μας για μια όμορφη ζωή.

Pal

1 σχόλιο:

  1. Ο Συλλογικος Ηρωας μου θυμισε τον Homo Gestalt του εξαιρετου συγγραφεα επιστημονικης φαντασιας Theodore Stargeon σε ενα απο τα πιο κλασσικα εργα διαχρονικα αυτης της σχολης, το More Than Human...

    το συνιστω ανεπιφυλακτα γιατι κολλαει 100% με το περιεχομενο του μηνυματος σου και ειναι ενα μεγαλο βιβλιο...

    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή